ท่านอิบนุอับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ได้กล่าวว่า “วันพฤหัสบดี แล้ววันพฤหัสบดีคืออะไร?” จากนั้นท่านก็ร้องไห้กระทั่งน้ำตาของท่านเปียกชุ่มก้อนกรวด แล้วท่านก็กล่าวว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ป่วยหนักในวันพฤหัสบดี และท่านได้กล่าวว่า “เอาบันทึกมาฉันหน่อย ฉันจะสั่งให้พวกท่านเขียนบางอย่าง แล้วพวกท่านจะไม่หลงทางอีกหลังจากนี้” บรรดาเศาะหาบะฮฺเกิดขัดแย้งกัน ทั้งที่พวกเขาไม่ควรขัดแย้งกันต่อหน้าท่านนบี พวกเขา (บางคน) กล่าวว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺนิ่งเงียบไปแล้ว” แล้วท่านนบีก็กล่าวว่า “ปล่อยฉันไปเถอะ สิ่งที่ฉันพบเจออยู่นี้ดีกว่าที่พวกท่านเรียกร้องฉันเสียอีก” และท่านได้สั่งเสีย 3 อย่างก่อนท่านจะเสียชีวิตลง ได้แก่ (1) จงขับไล่ผู้ตั้งภาคีทั้งหลายออกจากคาบสมุทรอาหรับ (2) จงให้เกียรติทูตเช่นเดียวกับที่ฉันเคยให้เกียรติพวกเขา และฉัน (ผู้รายงานหะดีษ) ลืมข้อที่ 3
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ หะดีษเลขที่ 4431)