ท่านหญิงอาอิชะฮฺเล่าว่า : วันหนึ่งขณะที่บรรดาภรรยาของท่านนบีอยู่กับท่าน ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และไม่มีใครเลยในหมู่พวกเธอที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้น แล้วฟาฏิมะฮฺก็เดินเข้ามา ท่าทางการเดินของเธอไม่ต่างจากท่าเดินของท่านเราะสูลุลลอฮฺเลย เมื่อท่านเห็นเธอ ท่านก็ต้อนรับเธอและกล่าวว่า “ยินดีต้อนรับ ลูกสาวที่รักของพ่อ” จากนั้นท่านเราะสูลก็ให้เธอนั่งทางด้านขวาหรือทางด้านซ้ายของท่าน แล้วท่านก็กระซิบบอกบางอย่างกับเธอ กระทั่งเธอร้องไห้อย่างหนัก เมื่อท่านเห็นว่าเธอเสียใจ ท่านก็กระซิบบอกบางอย่างกับเธออีกเป็นครั้งที่ 2 เธอก็หัวเราะออกมา ฉันจึงกล่าวกับเธอว่า “ท่านเราะสูลุลลลอฮฺ ขอพรและความศานติจงมีแด่ท่าน ได้กระซิบบอกบางอย่างกับเธอต่อหน้าบรรดาภรรยาของท่านเป็นการเฉพาะ แล้วเธอก็ร้องไห้ออกมา” เมื่อท่านเราะสูลุลลอฮฺลุกขึ้นจากไป ฉันจึงได้ถามเธอว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺบอกอะไรกับเธอหรือ?” ฟาฏิมะฮฺตอบว่า “ฉันจะไม่แพร่งพรายความลับของท่านเราะสูลุลลอฮฺเด็ดขาด” ท่านหญิงอาอิชะฮฺได้เล่าต่อว่า : เมื่อท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เสียชีวิตลง ฉันก็ได้ถามฟาฏิมะฮฺ (อีกครั้ง) ว่า “ฉันตั้งใจจะถามเธอด้วยสิทธิที่ฉันมีต่อเธอ เกี่ยวกับสิ่งที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺได้บอกไว้กับเธอ ซึ่งก่อนหน้านี้เธอไม่อยากบอกให้ฉันรู้” ฟาฏิมะฮฺตอบว่า “ตอนนี้ฉันพร้อมจะบอกเธอแล้ว ตอนที่ท่านเราะสูลกระซิบบอกฉันในครั้งแรกนั้น ท่านบอกว่าญิบรีลกับท่านมักจะทบทวนอัลกุรอานด้วยกันเป็นประจำปีละ 1 หรือ 2 ครั้ง และปีนี้ท่านทบทวนอัลกุรอานกับญิบรีลถึง 2 ครั้ง และ (ท่านกล่าวว่า) ‘พ่อรู้ว่าความตายใกล้เข้ามาแล้ว ฉะนั้น ลูกจงยำเกรงต่ออัลลอฮฺและอดทนเถิด แท้จริงสะลัฟที่ดีที่สุดของลูกก็คือพ่อเอง’” ฟาฏิมะฮฺกล่าวว่า “ฉันจึงร้องไห้อย่างที่เธอได้เห็น เมื่อพ่อเห็นว่าฉันเสียใจ ท่านก็กระซิบบอกฉันในครั้งที่ 2 ว่า ‘ฟาฏิมะฮฺ ลูกไม่พอใจหรือที่ลูกจะได้เป็นผู้นำของบรรดาภรรยาของผู้ศรัทธา หรือผู้นำของผู้หญิงของประชาชาตินี้’ ฉันจึงหัวเราะอย่างที่เธอเห็นนั่นแหละ”
(บันทึกโดยมุสลิม หะดีษเลขที่ 2450)