ยะหฺยา บินอบีกะษีร กล่าวว่า : อัลหัฎเราะมีย์ บินลาหิก ได้บอกกับฉันว่า ซักวาน อบูศอลิหฺ ได้บอกกับเขาว่า ท่านหญิงอาอิชะฮฺ ได้เล่าให้เขาฟังว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้เข้ามาฉันขณะที่ฉันกำลังร้องไห้ แล้วท่านก็ถามว่า “เธอร้องไห้ทำไมหรือ?” ฉันตอบว่า “ฉันนึกถึงเรื่องดัจญาล แล้วฉันก็ร้องไห้ออกมาค่ะ ท่านเราะสูลุลลอฮฺ” ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงกล่าวว่า “หากดัจญาลปรากฏตัวออกมาและฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะปกป้องพวกเธอจากมันเอง แต่ถ้ามันออกมาหลังจากที่ฉันเสียชีวิตไปแล้ว (เธอจงรู้ไว้เถิดว่า) แท้จริงพระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง มิได้ตาบอด และดัจญาลจะปรากฏตัวออกมาในหมู่ชาวยิวที่อิสฟะฮาน (ในอิหร่าน) กระทั่งมันได้มาที่เมืองมะดีนะฮฺ และหยุดอยู่ที่ข้างเมือง ขณะนั้นเมืองมะดีนะฮฺมีประตู 7 บาน โดยที่ทุกบานมีมลาอิกะฮฺ 2 ท่านคอยเฝ้าระวังไว้ คนชั่วของเมืองมะดีนะฮฺจะออกไปหาดัจญาล กระทั่งไปถึงแผ่นดินชาม คือที่ปาเลสไตน์ บริเวณประตูลุดดฺ”
อบูดาวูดได้กล่าวไว้ครั้งหนึ่ง (โดยรายงานเสริมจากหะดีษบทนี้) ว่า (ท่านเราะสูลกล่าวว่า) “แล้วอีซา ขออัลลอฮฺทรงประทานความศานติแก่ท่าน ก็ลงมาและสังหารดัจญาล หลังจากนั้นอีซาจะอาศัยอยู่บนแผ่นดินนาน 40 ปี โดยเป็นผู้นำที่ยุติธรรม และเป็นผู้ตัดสินที่เที่ยงธรรม”
(บันทึกโดยอะหมัด หะดีษเลขที่ 24467 ด้วยสายรายงานหะสัน)