อบุลยะมานได้รายงานแก่พวกเราว่า ชุอัยบฺได้บอกเล่าแก่พวกเรา จากอัซซุฮฺรีย์ ซึ่งกล่าวว่า : หุมัยดฺ บินอับดุรเราะหฺมานได้บอกเล่ากับฉันว่า ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ได้กล่าวไว้ว่า :
ขณะที่เรากำลังนั่งอยู่กับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ชายคนหนึ่งก็ได้มาหาท่านและกล่าวว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ ผมหายนะแล้ว” ท่านนบีถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?” เขาตอบว่า “ผมมีเพศสัมพันธ์กับภรรยา ทั้ง ๆ ที่ผมถือศีลอด” ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงถามว่า “ท่านมีทาสให้ปลดปล่อยไหม?” เขาตอบว่า “ไม่มีครับ” ท่านเราะสูลถามต่อว่า “แล้วท่านสามารถถือศีลอดเป็นเวลา 2 เดือน ติดต่อกันได้ไหม?” เขาตอบว่า “ไม่ได้ครับ” ท่านเราะสูลก็ถามต่ออีกว่า “แล้วท่านมีอาหารเลี้ยงคนยากจน 60 คนไหม?” เขาก็ตอบว่า “ไม่มีครับ”
ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺเล่าว่า : ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วขณะที่พวกเรากำลังนั่งอยู่อย่างนั้น ภาชนะใบหนึ่งที่เต็มไปด้วยผลอินทผลัมก็ถูกนำมาให้ท่าน ขอพรและความศานติจงมีแด่ท่าน แล้วท่านก็ถามขึ้นมาว่า “คนที่ถามเมื่อกี้อยู่ไหนแล้ว?” ชายคนนั้นตอบว่า “ครับผม” ท่านนบีก็กล่าวว่า “เอาอินทผลัมนี้ไปบริจาคนะ” ชายคนนั้นก็ถามว่า “ให้กับคนที่ยากจนกว่าผมหรือครับ ท่านเราะสูลุลลอฮฺ? ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ไม่มีครอบครัวไหนที่อาศัยอยู่ระหว่างภูเขา 2 ลูกนี้ (หมายถึง เมืองมะดีนะฮฺ) จะยากจนไปกว่าครอบครัวของผมอีกแล้วละครับ” ท่านนบีก็หัวเราะ กระทั่งเห็นฟันกรามของท่าน แล้วท่านก็กล่าวว่า “งั้นก็ให้ครอบครัวของท่านทานเถิด”
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ หะดีษเลขที่ 1936)