ซุฮัยรฺ บินหัรบฺ และอบูมะอัน อัรเราะกอชีย์ ได้รายงานให้กับฉัน (คืออิมามมุสลิม และสำนวนนี้เป็นของซุฮัยรฺ) ทั้งสองได้กล่าวว่า : อุมัร บินยูนุส ได้รายงานแก่พวกเราว่า อิกริมะฮฺ บินอัมมาร ได้รายงานแก่พวกเราว่า อิสหาก บินอบีฏ็อลหะฮฺ ได้รายงานแก่พวกเราว่า ท่านอนัส บินมาลิก ได้รายงานแก่ฉัน โดยท่านได้เล่าว่า :
เด็กผู้หญิงที่กำพร้าคนหนึ่งอาศัยอยู่กับอุมมุสุลัยมฺ คุณแม่ของท่านอนัส แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็เห็นเด็กกำพร้าคนนี้ และท่านได้กล่าวว่า “เธอดูโตขึ้นแล้ว แต่ (ขอให้) อายุของเธอไม่เพิ่มขึ้นด้วย” แล้วเด็กผู้หญิงกำพร้าคนนี้ก็กลับไปหาอุมมุสุลัยมฺพลางร้องไห้ อุมมุสุลัยมฺจึงถามว่า “เกิดอะไรขึ้นลูก?” เธอตอบว่า “ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ขอดุอาอ์ไม่ให้อายุของหนูเพิ่มขึ้น นับจากนี้หนูจะไม่โตขึ้นอีกต่อไปแล้ว”
อุมมุสุลัยมฺก็รีบออกมาจากบ้านโดยสวมผ้าคลุมศีรษะ กระทั่งเธอได้พบกับท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ท่านเราะสูลุลลอฮฺได้ถามเธอว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือ อุมมุสุลัยมฺ?” เธอตอบว่า “โอ้ท่านนบีของอัลลอฮฺ ท่านขอดุอาอ์ที่ไม่พึงประสงค์แก่ลูกสาวที่กำพร้าของดิฉันหรือคะ?” ท่านนบีก็ถามว่า “เธอหมายความว่าอย่างไร อุมมุสุลัยมฺ?” อุมมุสุลัยมฺกล่าวว่า “เธออ้างว่าท่านได้ขอดุอาอ์ไม่ให้อายุของเธอเพิ่มขึ้น”
ท่านอนัสกล่าวว่า : แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺก็หัวเราะออกมา ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม หลังจากนั้นท่านก็ได้กล่าวว่า “อุมมุสุลัยมฺ เธอไม่รู้หรือว่าฉันมีเงื่อนไขบางอย่างกับพระผู้เป็นเจ้าของฉัน ซึ่งฉันจะต้องทำตามเงื่อนไขนั้นกับพระองค์ ฉันเคยกล่าวว่า ‘แท้จริง ฉันเป็นเพียงปุถุชนธรรมดาคนหนึ่ง ฉันพอใจเหมือนที่คนทั่วไปพอใจ และฉันรู้สึกโกรธเหมือนที่คนทั่วไปรู้สึกโกรธ ถ้ามีใครคนใดในประชาชาติของฉันที่ฉันเคยขอดุอาอ์ (หรือพูดบางอย่าง) ที่ไม่เหมาะสมกับเขา มันจะกลายเป็นสิ่งที่ช่วยชำระล้างความผิด เป็นทานซะกาต และเป็นสิ่งที่จะทำให้เขาใกล้ชิดกับพระองค์อัลลอฮฺในวันโลกหน้า’”
อบูมะอันกล่าวว่า : คำว่า “เด็กหญิงกำพร้าตัวน้อย” (ยุตัยยิมะฮฺ) ซึ่งเป็นคำในรูปตัศฆีรนั้น ถูกกล่าวไว้ 3 ครั้งในหะดีษบทนี้ (แทนคำว่า “เด็กหญิงที่กำพร้า” (ยะตีมะฮฺ))
(บันทึกโดยมุสลิม หะดีษเลขที่ 2603)