40 รอยยิ้มฯ

เมื่อท่านนบีหยอกล้อกับท่านหญิงอาอิชะฮฺและท่านหญิงเสาดะฮฺ

#27 หะสัน
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ :

أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَزِيرَةٍ قَدْ طَبَخْتُهَا لَهُ، فَقُلْتُ لِسَوْدَةَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنِي وَبَيْنَهَا : كُلِي، فَأَبَتْ، فَقُلْتُ : لَتَأْكُلِنَّ أَوْ لَأُلَطِّخَنَّ وَجْهَكِ، فَأَبَتْ، فَوَضَعْتُ يَدِي فِي الْخَزِيرَةِ، فَطَلَيْتُ وَجْهَهَا،

فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَوَضَعَ بِيَدِهِ لَهَا، وَقَالَ لَهَا { الْطَخِي وَجْهَهَا }، فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهَا، فَمَرَّ عُمَرُ، فَقَالَ { يَا عَبْدَ اللَّهِ، يَا عَبْدَ اللَّهِ } فَظَنَّ أَنَّهُ سَيَدْخُلُ، فَقَالَ { قُومَا فَاغْسِلَا وُجُوهَكُمَا }

فَقَالَتْ عَائِشَةُ : فَمَا زِلْتُ أَهَابُ عُمَرَ لِهَيْبَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

อิบรอฮีมได้รายงานแก่พวกเราว่า ฮัมมาดได้รายงานแก่พวกเรา จากมุฮัมหมัด บินอัมรู จากยะหฺยา บินอับดุรเราะหฺมาน บินหาฏิบ ว่า ท่านหญิงอาอิชะฮฺได้เล่าว่า :

ฉันได้ไปหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม โดยนำเคาะซีเราะฮฺ (คือ เนื้อปรุงด้วยน้ำและเกลือ) ที่ฉันทำให้ท่านไปด้วย ตอนนั้นท่านนบีอยู่ตรงกลางระหว่างฉันกับเสาดะฮฺ ฉันพูดกับเธอว่า “ทานสิ” แต่เธอปฏิเสธ ฉันจึงพูดว่า “จะทานหรือจะให้ฉันทาที่หน้าของเธอล่ะ!?” เธอก็ยังไม่ยอมทาน ฉันจึงใช้มือจุ่มลงไปในเคาะซีเราะฮฺ แล้วทาไปที่ใบหน้าของเธอ

ท่านนบีหัวเราะและยื่นมือของท่านให้กับเสาะดะฮฺ แล้วกล่าวว่า “ทาไปที่หน้าของเธอด้วยเลย” แล้วท่านนบีก็หัวเราะอีก ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เมื่อท่านอุมัรเดินผ่านมา ท่านนบีก็เรียกท่านโดยกล่าวว่า “โอ้บ่าวของอัลลอฮฺ โอ้บ่าวของอัลลอฮฺ” เมื่อท่านนบีเห็นว่าท่านอุมัรจะเข้ามา ท่านก็ได้กล่าวว่า “เธอ 2 คนลุกขึ้นไปล้างหน้าเถอะ”

ท่านหญิงอาอิชะฮฺกล่าวว่า “ฉันยังคงรู้สึกเกรงใจต่อท่านอุมัรเสมอ เพราะท่านนบีเองก็เกรงใจ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม”

(บันทึกโดยอบูยะอฺลา ในหนังสือ “มุสนัด” ของท่าน หะดีษเลขที่ 4476, สายรายงานหะสัน)