มุฮัมหมัด บินสินาน ได้รายงานแก่พวกเราว่า ฟุลัยหฺได้รายงานแก่พวกเราว่า ฮิลาลได้รายงานแก่พวกเรา จากอะฏออ์ บินยะสาร จากท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ว่า :
วันหนึ่ง ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้เล่าเรื่องโดยมีชายอาหรับชนบทคนหนึ่งอยู่กับท่าน ท่านเล่าว่า “ชาวสวรรค์คนหนึ่งได้ขออนุญาตจากพระผู้อภิบาลของเขาเพื่อปลูกพืช” พระองค์จึงถามเขาว่า “เจ้าจะทำอะไรก็ได้ที่เจ้าต้องการไม่ใช่หรือ?” เขาตอบว่า “ครับ แต่ผมชอบเพาะปลูกมากเลยครับ” ท่านนบีเล่าต่อว่า : แล้วเขาก็หว่านเมล็ดพันธุ์ลงไป มันเติบโต ยืนตรง และถึงเวลาเก็บเกี่ยวอย่างรวดเร็ว พืชผลของเขาใหญ่โตเท่าภูเขา แล้วอัลลอฮฺก็ตรัสกับเขาว่า “รับไปเลย โอ้ลูกชายของอาดัม มันจะไม่ทำให้เจ้าเบื่อหน่ายเลยแม้แต่น้อย”
อาหรับชนบทคนนั้นก็กล่าวว่า “ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ท่านจะไม่เจอคนแบบนั้นหรอก นอกจากในหมู่ชาวกุร็อยชฺและชาวอันศอรเท่านั้น เพราะพวกเขาเป็นเกษตรกร แต่พวกเราไม่ใช่” ท่านนบีก็หัวเราะ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ หะดีษเลขที่ 2348)