40 รอยยิ้มฯ

อาหรับชนบทคนหนึ่งที่ขอดุอาอ์

#24 หะสัน
حَدَّثَنَا‏ ‏أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ‏حَدَّثَنَا ‏عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ‏ ‏عَنْ ‏مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو ‏‏عَنْ ‏أَبِي سَلَمَةَ ‏عَنْ‏ ‏أَبِي هُرَيْرَةَ‏ ‏قَالَ :

دَخَلَ أَعْرَابِيٌّ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏جَالِسٌ، فَقَالَ : اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ‏وَلِمُحَمَّدٍ‏ ‏وَلَا تَغْفِرْ لِأَحَدٍ مَعَنَا، فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏وَقَالَ ‏{ ‏لَقَدْ ‏احْتَظَرْتَ‏ ‏وَاسِعًا } ثُمَّ وَلَّى حَتَّى إِذَا كَانَ فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ فَشَجَ يَبُولُ

فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ بَعْدَ أَنْ فَقِهَ : فَقَامَ إِلَيَّ بِأَبِي وَأُمِّي فَلَمْ يُؤَنِّبْ وَلَمْ يَسُبَّ، فَقَالَ { إِنَّ هَذَا الْمَسْجِدَ لَا يُبَالُ فِيهِ وَإِنَّمَا بُنِيَ لِذِكْرِ اللَّهِ وَلِلصَّلَاةِ } ثُمَّ أَمَرَ بِسَجْلٍ مِنْ مَاءٍ فَأُفْرِغَ عَلَى بَوْلِهِ

อบูบักรฺ บินอบูชัยบะฮฺ ได้รายงานแก่พวกเราว่า อลี บินมุสฮิร ได้รายงานแก่พวกเรา จากมุฮัมหมัด บินอัมรู จากอบูสะละมะฮฺ จากท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เล่าว่า :

อาหรับชนบทคนหนึ่งได้เข้าไปในมัสญิดขณะที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กำลังนั่งอยู่ แล้วเขาก็กล่าวว่า “โอ้อัลลอฮฺ โปรดอภัยโทษให้กับฉันและมุฮัมหมัด และอย่าได้อภัยโทษให้กับใครร่วมกับเรา” ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ขอพรและความศานติจงมีแด่ท่าน ก็หัวเราะและกล่าวว่า “ท่านได้ทำให้สิ่งที่กว้างขวางคับแคบลง” หลังจากนั้นเขาก็เดินไปที่ท้ายมัสญิดแล้วปัสสาวะ

หลังจากที่อาหรับชนบทคนนั้นเข้าใจแล้ว (ว่าไม่อนุญาตให้ปัสสาวะในมัสญิด) เขาก็กล่าวว่า : ท่านเราะสูลได้เดินมาหาฉัน ฉันขอไถ่ตัวท่าน (เราะสูลุลลอฮฺ) ด้วยพ่อของฉันและแม่ของฉัน ท่านไม่ได้ต่อว่าและตำหนิเลย ท่านกล่าวแค่ว่า “แท้จริงนี่คือมัสญิด ไม่อนุญาตให้ปัสสาวะในนี้ และแท้จริงแล้วมันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้รำลึกถึงอัลลอฮฺและเพื่อทำการละหมาด” หลังจากนั้นท่านก็สั่งให้เอาภาชนะบรรจุน้ำมา แล้วก็ราดลงไปที่ปัสสาวะของอาหรับชนบทคนนั้น

(บันทึกโดยอิบนุมาญะฮฺ หะดีษเลขที่ 529, หะดีษหะสันเศาะฮีหฺ)