40 รอยยิ้มฯ

ท่านนบียิ้มเมื่อละหมาดญะนาซะฮฺให้กับอับดุลลอฮฺ บินอุบัย บินสะลูล (หัวหน้ามุนาฟิก)

#9 เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا ‏يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ ‏حَدَّثَنِي ‏اللَّيْثُ ‏عَنْ ‏عُقَيْلٍ ‏عَنْ ‏ابْنِ شِهَابٍ ‏عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ‏عَنْ ‏ابْنِ عَبَّاسٍ ‏عَنْ ‏عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ‏ ‏رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ ‏أَنَّهُ قَالَ :‏

‏لَمَّا مَاتَ‏ ‏عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ‏ ‏دُعِيَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ‏ ‏لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ، فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏وَثَبْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ‏ ‏أَتُصَلِّي عَلَى ‏ابْنِ أُبَيٍّ ‏وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا؟، أُعَدِّدُ عَلَيْهِ قَوْلَهُ

فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ‏‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏وَقَالَ { أَخِّرْ عَنِّي يَا ‏‏عُمَرُ } ‏‏فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ ‏{ ‏إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ، لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ يُغْفَرُ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا }

قَالَ : فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ ‏‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏‏ثُمَّ انْصَرَفَ، فَلَمْ يَمْكُثْ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ الْآيَتَانِ مِنْ ‏بَرَاءَةٌ ‏{ ‏وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا...} ‏إِلَى قَوْلِهِ {...‏وَهُمْ فَاسِقُونَ ‏}

قَالَ : فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ ‏‏جُرْأَتِي ‏‏عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ‏‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏يَوْمَئِذٍ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ

ยะหฺยา บินบุกัยรฺ ได้รายงานแก่พวกเราว่า อัลลัยษฺได้รายงานแก่พวกเรา จากอุก็อยลฺ จากอิบนุชิฮาบ จากอุบัยดิลลาฮฺ บินอับดุลลอฮฺ จากท่านอิบนุอับบาส จากท่านอุมัร บินอัลค็อฏฏ็อบ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ท่านได้กล่าวว่า :

เมื่ออับดุลลอฮฺ บินอุบัย บินสะลูล ตาย ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้รับเชิญให้ไปละหมาด (ญะนาซะฮฺ) ให้กับเขา และขณะที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กำลังยืนอยู่นั้น ฉันก็ได้เข้าไปใกล้ ๆ ท่าน แล้วกล่าวว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ ท่านจะละหมาดให้อิบนุอุบัยหรือครับ ทั้ง ๆ ที่เขาเคยกล่าวไว้ในวันนั้นและวันนี้ ว่าอย่างนั้นและอย่างนี้?” ฉันทวนคำพูดของเขาให้ท่านนบีฟัง

ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ยิ้มและกล่าวว่า “พอได้แล้ว อุมัร!” เมื่อฉันพูดต่ออีก ท่านก็กล่าวว่า “ฉันถูกเสนอให้เลือกและฉันเลือกแล้ว หากฉันรู้ว่าถ้าฉันเพิ่มการขออภัยโทษให้กับเขามากกว่า 70 ครั้งแล้วเขาจะได้รับการอภัยโทษ ฉันก็จะเพิ่มให้กับเขา”

ท่านอุมัรเล่าต่อว่า : แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ละหมาดให้กับอิบนุอุบัยจนเสร็จสิ้น แต่หลังจากนั้นไม่นาน ท่านก็นิ่งเงียบสักครู่หนึ่ง กระทั่ง 2 อายะฮฺของสูเราะฮฺบะรออะฮฺ (คือ อัตเตาบะฮฺ) ถูกประทานลงมาว่า

وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰ أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَىٰ قَبْرِهِ ۖ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ﴿٨٤﴾‏ وَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَأَوْلَادُهُمْ ۚ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِي الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ﴿﴾٨٥
และอย่าได้ละหมาดให้กับคนใดในหมู่พวกเขา (พวกมุนาฟิก) ที่ตายไปเป็นอันขาด และอย่ายืนที่หลุมศพของเขาด้วย แท้จริงพวกเขาปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺและเราะสูลของพระองค์ และพวกเขาได้ตายลง ขณะที่พวกเขาเป็นผู้ละเมิด * และอย่าได้พึงใจกับทรัพย์สมบัติของพวกเขาและลูก ๆ ของพวกเขาด้วย แท้จริงอัลลอฮฺประสงค์ที่จะลงโทษพวกเขาด้วยสิ่งเหล่านั้นในโลกนี้ และประสงค์ที่จะให้ชีวิตของพวกเขาออกจากร่างไป ขณะที่พวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา (อัตเตาบะฮฺ 9 : 84-85)

ท่านอุมัรกล่าวว่า : นับตั้งแต่วันนั้นฉันก็รู้สึกแปลกใจกับความอาจหาญของฉันต่อท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม อัลลอฮฺและเราะสูลของพระองค์รู้ดีที่สุด

(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ หะดีษเลขที่ 1366)