อัชชะมาอิลฯ

แล้วจะไม่ให้ฉันเป็นบ่าวที่ขอบคุณ (ชุกูร) หรือ? (2)

#261 หะสันเศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالَ ‏:‏ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ ‏:‏ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي حَتَّى تَرِمَ قَدَمَاهُ، قَالَ ‏:‏ فَقِيلَ لَهُ ‏:‏ أَتَفْعَلُ هَذَا وَقَدْ جَاءَكَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ‏؟‏، قَالَ‏ {‏ أَفَلا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا‏ }

อบูอัมมาร อัลหุสัยนฺ บินหุร็อยษฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อัลฟัฎฺล บินมูซา ได้รายงานแก่พวกเรา จากมุฮัมหมัด บินอัมรู จากอบูสะละมะฮฺ จากท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ กล่าวว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ทำการละหมาดจนกระทั่งเท้าทั้งสองของท่านบวม ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺกล่าวว่า : จึงมีคนกล่าวกับท่านว่า “ทำไมท่านต้องถึงขนาดนี้ทั้งที่มีโองการมายังท่านแล้วว่า อัลลอฮฺได้ทรงอภัยให้แก่ท่านแล้วทั้งความผิดที่ผ่านมาและที่จะมาถึง?” ท่านเราะสูลตอบว่า “แล้วจะไม่ให้ฉันเป็นบ่าวที่ขอบคุณ (ชุกูร) หรือ?”