อัชชะมาอิลฯ

แท้จริงฉันไม่ได้ร้องไห้ (ด้วยเสียงดัง) แต่มันคือความเมตตา

#324 หะสันเศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلانَ قَالَ ‏:‏ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ قَالَ ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ ‏:‏ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنَةً لَهُ تَقْضِي فَاحْتَضَنَهَا فَوَضَعَهَا بَيْنَ يَدَيْهِ، فَمَاتَتْ وَهِيَ بَيْنَ يَدَيْهِ، وَصَاحَتْ أُمُّ أَيْمَنَ، فَقَالَ يَعْنِي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏{‏ أَتَبْكِينَ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ‏؟‏ } فَقَالَتْ ‏:‏ أَلَسْتُ أَرَاكَ تَبْكِي‏؟‏، قَالَ‏ { إِنِّي لَسْتُ أَبْكِي، إِنَّمَا هِيَ رَحْمَةٌ، إِنَّ الْمُؤْمِنَ بِكُلِّ خَيْرٍ عَلَى كُلِّ حَالٍ، إِنَّ نَفْسَهُ تُنْزَعُ مِنْ بَيْنِ جَنْبَيْهِ، وَهُوَ يَحْمَدُ اللَّهَ تعالى }

มะหฺมูด บินฆ็อยลาน ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อบูอะหมัดได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า สุฟยานได้รายงานแก่พวกเรา จากอะฎออ์ บินอัสสาอิบ จากอิกริมะฮฺ จากท่านอิบนุอับบาส กล่าวว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เคยอุ้มลูกสาวของท่านที่กำลังจะสิ้นใจ ท่านกอดเธอ และวางเธอไว้ด้านหน้า แล้วเธอก็เสียชีวิตขณะอยู่ตรงหน้าท่าน อุมมุอัยมันจึงร้องไห้เสียงดังออกมา ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงกล่าวว่า “เธอร้องไห้ต่อหน้าเราะสูลของอัลลอฮฺหรือ?” เธอตอบว่า “ฉันเคยเห็นท่านร้องไห้มิใช่หรือ?” ท่านเราะสุลตอบว่า “แท้จริงฉันไม่ได้ร้องไห้ (ด้วยเสียงดัง) แต่มันคือความเมตตา แท้จริงแล้วผู้ศรัทธานั้นจะอยู่ในความดีงามในทุกสภาพการณ์ แท้จริงแล้ววิญญาณของเขาจะถูกถอดออกจากร่างกายของเขาในขณะที่เขาสรรเสริญอัลลอฮุ ตะอาลา”