อัชชะมาอิลฯ

ฉันจะไปนั่ง (และพูดคุยธุระ) กับเธอเอง

#330 เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَ ‏:‏ حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ : أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَتْ لَهُ ‏:‏ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً، فَقَالَ‏ {‏ اجْلِسِي فِي أَيِّ طَرِيقِ الْمَدِينَةِ شِئْتِ أَجْلِسْ إِلَيْكِ‏ }

อลี บินหุจรฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า สุวัยดฺ บินอับดุลอะซีซ ได้รายงานแก่พวกเรา จากหุมัยดฺ จากท่านอนัส บินมาลิก ว่า : หญิงคนหนึ่งได้มาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และกล่าวแก่ท่านว่า “ดิฉันมีธุระจำเป็นกับท่านคะ” ท่านนบีก็ได้กล่าวว่า “เธอจงนั่งที่ถนนเส้นใดก็ได้ในเมืองมะดีนะฮฺตามที่เจ้าต้องการ ฉันจะไปนั่ง (และพูดคุยธุระ) กับเธอเอง”