ริยาฎุศศอลิฮีน

แม้แต่หนามที่ตำเขา

#37 เศาะฮีหฺ
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا : عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : { مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا حَزَنٍ وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍّ ، حَتَّىٰ الشَّوْكَةُ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللَّهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ } مُتَّفَقٌ عَلَيْه.

และรายงานจากท่านอบูสะอี้ดและท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา : จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า “ไม่มีความเหนื่อยล้า ความเจ็บป่วย ความกังวล ความเศร้าโศก ความเดือดร้อน และความทุกข์ระทมใด ๆ ที่ประสบกับมุสลิม แม้แต่หนามที่ตำเขา เว้นแต่อัลลอฮฺจะทรงลบล้างส่วนหนึ่งจากบาปของเขาด้วยสิ่งเหล่านั้น”

(มุตตะฟะกุน อะลัยฮฺ)