และรายงานจากท่านอบูอิบรอฮีม อับดุลลอฮฺ บินอบีเอาฟา เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ว่า : แท้จริงแล้ว ในบางวันที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้เผชิญหน้ากับศัตรู ท่านจะรอจนกระทั่งดวงอาทิตย์คล้อยต่ำ (หลังเวลาเที่ยง) แล้วท่านก็ยืนขึ้นในหมู่พวกเขา (เศาะหาบะฮฺ) แล้วกล่าวว่า “โอ้ผู้คนทั้งหลาย! พวกท่านอย่าได้ปรารถนาที่จะเผชิญหน้ากับศัตรู และจงขอต่ออัลลอฮฺให้มีความปลอดภัย แต่เมื่อพวกท่านได้เผชิญหน้ากับพวกเขาแล้ว ก็จงอดทนเถิด และถึงทราบเถิดว่า แท้จริงสวรรค์นั้นอยู่ใต้ร่มเงาของคมดาบ” จากนั้นท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็กล่าว (ดุอาอ์) ว่า “โอ้อัลลอฮฺ ผู้ทรงประทานคัมภีร์ ผู้ทรงให้เมฆเคลื่อนไป และผู้ทรงทำลายกองทัพ (ศัตรู) โปรดทำลายพวกเขา และช่วยเหลือพวกเราให้มีชัยเหนือพวกเขาด้วยเถิด”
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์และมุสลิม)