รายงานจากท่านญาบิรฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ว่า : ท่านได้เข้าร่วมสงครามกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ไปทางนัจดฺ เมื่อท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เดินทางกลับ ท่านก็เดินทางกลับพร้อมกับพวกเรา แล้วเวลาพักกลางวันก็มาถึงพวกเขาขณะอยู่ในหุบเขาที่มีต้นไม้หนาแน่น ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงหยุดพัก และผู้คนก็แยกย้ายกันไปพักใต้ร่มเงาไม้ ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้พักใต้ต้นสะมุเราะฮฺ แล้วแขวนดาบของท่านไว้ที่ต้นนั้น พวกเรานอนหลับไปพักหนึ่ง แต่แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็เรียกพวกเรา และปรากฏว่ามีอาหรับชนบทอยู่กับท่าน และท่านได้กล่าว “แท้จริงคนนี้ได้ชักดาบของฉันขึ้นมาจู่โจมฉันขณะที่ฉันกำลังหลับ ฉันตื่นขึ้นมาขณะที่ดาบอยู่ในมือของเขาโดยพร้อมใช้งาน เขาถามว่า ‘ใครจะปกป้องท่านจากฉันได้ละ?’ ฉันตอบว่า ‘อัลลอฮฺ!’ สามครั้ง” แล้วท่านไม่ได้ลงโทษเขาและเขาก็นั่งลง
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์และมุสลิม)
และในรายงานหนึ่งระบุว่า ท่านญาบิรฺกล่าวว่า : พวกเราอยู่กับท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ในศึกซาตุรริกออฺ เมื่อพวกเรามาถึงต้นไม้ที่มีร่มเงาดี พวกเราทิ้งมันไว้ให้กับท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม (ใช้พักผ่อน) แล้วชายคนหนึ่งจากบรรดาผู้ตั้งภาคีก็เข้ามา ในขณะที่ดาบของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม แขวนอยู่บนต้นไม้ เขาชักดาบออกมาแล้วกล่าวว่า “ท่านกลัวฉันหรือเปล่า?” ท่านนบีตอบว่า “ไม่” เขาถามอีกว่า “แล้วใครจะปกป้องท่านจากฉันได้ละ?” ท่านกล่าวว่า “อัลลอฮฺ”
และในอีกรายงานหนึ่งของอบูบักรฺ อัลอิสมาอีลีย์ ในเศาะฮีหฺของเขา ชายคนนั้นกล่าวว่า “ใครจะปกป้องท่านจากฉันได้ละ?” ท่านนบีกล่าวว่า “อัลลอฮฺ” ท่านญาบิรฺกล่าวว่า : ดาบจึงหลุดจากมือของเขา ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงหยิบดาบนั้น แล้วกล่าวว่า “แล้วใครจะปกป้องท่านจากฉันได้ละ?” เขาตอบว่า “ขอให้ท่านเป็นผู้จับ (เชลย) ที่ดีที่สุดเถิด” ท่านกล่าวว่า “ท่านจะปฏิญาณตนไหมว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ และฉันคือเราะสูลของอัลลอฮฺ?” เขาตอบว่า “ไม่ แต่ฉันสัญญากับท่านว่าจะไม่สู้รบกับท่าน และจะไม่เข้าร่วมกับกลุ่มชนที่สู้รบกับท่าน” ท่านจึงปล่อยเขาไป เขากลับไปหาสหายของเขา แล้วกล่าวว่า “ฉันมาหาพวกท่านจากคนที่ดีที่สุดแล้ว”