ริยาฎุศศอลิฮีน

จงอดทนและหวังผลบุญจากพระองค์เถิด

#29 เศาะฮีหฺ
عَنْ أَبِي زَيْدٍ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ مَوْلَىٰ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحِبِّهِ وَابْنِ حِبِّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ : أَرْسَلَتْ بِنْتُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : إِنَّ ابْنِي قَدِ احْتُضِرَ فَاشْهَدْنَا، فَأَرْسَلَ يُقْرِئُ السَّلَامَ وَيَقُولُ { إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ ، وَلَهُ مَا أَعْطَى ، وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى ، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ }. فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ لَيَأْتِيَنَّهَا. فَقَامَ وَمَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ، وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ، وَأُبَـيُّ بْنُ كَعْبٍ، وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ، وَرِجَالٌ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ، فَرُفِعَ إِلَىٰ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّبِيُّ، فَأَقْعَدَهُ فِي حِجْرِهِ، وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ، فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ، فَقَالَ سَعْدٌ : يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا ؟ فَقَالَ { هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ تَعَالَىٰ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ }. وَفِي رِوَايَةٍ { فِي قُلُوبِ مَنْ شَاءَ مِنْ عِبَادِهِ ، وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ

รายงานจากท่านอบูซัยดฺ อุสามะฮฺ บินซัยดฺ บินหาริษะฮฺ อดีตทาสรับใช้ของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และผู้เป็นที่รักของท่าน และลูชายของผู้เป็นที่รักของท่าน เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า : ลูกสาวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม (หมายถึง ท่านหญิงซัยนับ) ได้ส่งคนมา (หาท่านนบี โดยฝากบอกว่า) “แท้จริงลูกชายของหนูกำลังจะสิ้นใจ ขอให้ท่านมาหาพวกเราด้วยเถิด” ท่านนบีก็ได้ส่งคนไปฝากสลามและกล่าวว่า “แท้จริงสิ่งที่อัลลอฮฺเอาไปเป็นของพระองค์ และสิ่งที่พระองค์ให้ก็เป็นของพระองค์ และทุกสิ่งมีกำหนดเวลาที่แน่นอน ณ ที่พระองค์ ดังนั้น จงอดทนและหวังผลบุญจากพระองค์เถิด” แล้วเธอก็ได้ส่งคนไปหาท่านนบีอีกครั้งเพื่อกล่าวสาบานขอให้ท่านมาหาให้ได้ ท่านจึงลุกขึ้นพร้อมกับท่านสะอฺดฺ บินอุบาดะฮฺ, ท่านมุอ๊าซ บินญะบัล, ท่านอุบัย บินกะอบฺ, ท่านซัยดฺ บินษาบิต และคนอื่น ๆ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุม แล้วเด็กน้อยก็ถูกอุ้มมายังท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ท่านก็นำเด็กคนนั้นมาวางบนตักของท่าน ในขณะที่ชีวิตของเขากำลังจะหลุดออกไป แล้วน้ำตาของท่านนบีก็ไหลออกมา ท่านสะอฺดฺจึงกล่าวว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ (น้ำตา) นี่คืออะไรหรือครับ?” ท่านตอบว่า “นี่คือความเมตตาที่อัลลอฮฺ ตะอาลา ได้ทรงสร้างไว้ในหัวใจของปวงบ่าวของพระองค์” และในอีกรายงานหนึ่งระบุว่า “(นี่คือความเมตตาที่อัลลอฮฺทรงสร้างไว้) ในหัวใจของผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ และแท้จริงแล้วอัลลอฮฺจะทรงเมตตาผู้ที่มีเมตตาในหมู่ปวงบ่าวของพระองค์”

(มุตตะฟะกุน อะลัยฮฺ)