ริยาฎุศศอลิฮีน

"จงยึดมั่นในการให้อภัย และจงใช้ให้ปฏิบัติในสิ่งที่ดีงาม และจงผินหลังจากบรรดาคนเขลาเถิด" (อัลอะอฺร็อฟ 7 : 199)

#50 เศาะฮีหฺ
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ : قَدِمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ فَنَزَلَ عَلَىٰ ابْنِ أَخِيهِ الْحُرِّ بْنِ قَيْسٍ، وَكَانَ مِنَ النَّفَرِ الَّذِينَ يُدْنِيهِمْ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، وَكَانَ الْقُرَّاءُ أَصْحَابَ مَجْلِسِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَمُشَاوَرَتِهِ كُهُولًا كَانُوا أَوْ شُبَّانًا، فَقَالَ عُيَيْنَةُ لِابْنِ أَخِيهِ : يَا ابْنَ أَخِي لَكَ وَجْهٌ عِنْدَ هَذَا الْأَمِيرِ فَاسْتَأْذِنْ لِي عَلَيْهِ، فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لَهُ عُمَرُ، فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ : هِي يَا ابْنَ الْخَطَّابِ، فَوَاللَّهِ مَا تُعْطِينَا الْجَزْلَ، وَلَا تَحْكُمُ فِينَا بِالْعَدْلِ، فَغَضِبَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَتَّىٰ هَمَّ أَنْ يُوقِعَ بِهِ، فَقَالَ لَهُ الْحُرُّ : يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَىٰ قَالَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { خُذِ ٱلۡعَفۡوَ وَأۡمُرۡ بِٱلۡعُرۡفِ وَأَعۡرِضۡ عَنِ ٱلۡجَٰهِلِينَ } [ الأعراف : 199 ]، وَإِنَّ هَذَا مِنَ الْجَاهِلِينَ، وَاللَّهِ مَا جَاوَزَهَا عُمَرُ حِينَ تَلَاهَا، وَكَانَ وَقَّافًا عِنْدَ كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَىٰ. رَوَاهُ ا لبُخَارِيّ.

และรายงานจากท่านอิบนุอับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า : อุยัยนะฮฺ บินหิศนฺ ได้เดินทางมาแล้วเข้าพักอยู่กับหลานชายของเขาคือ อัลหุรรฺ บินก็อยสฺ ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในกลุ่มบุคคลที่ท่านอุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ให้ความใกล้ชิดด้วย โดยบรรดาผู้เชี่ยวชาญอัลกุรอาน (อัลกุรรออ์) คือกลุ่มคนที่เข้าร่วมในสภาของท่านอุมัรและเป็นที่ปรึกษาของท่าน ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นคนวัยกลางคนหรือเป็นคนหนุ่มก็ตาม ท่านอุยัยนะฮฺจึงกล่าวกับหลานชายของเขาว่า “โอ้หลานชาย เจ้ามีฐานะที่ดีในสายของอะมีร (ผู้นำ) ท่านนี้ ช่วยขออนุญาตให้ฉันเข้าพบเขาด้วยเถิด” อัลหุรรฺจึงได้ขออนุญาต และท่านอุมัรฺก็อนุญาตให้กับเขา เมื่ออุยัยนะฮฺเข้ามา ท่านก็กล่าวว่า “โอ้ลูกชายของอัลค็อฏฏอบ! ขอสาบานด้วยอัลลอฮฺ ท่านไม่ได้ให้สิ่งของที่มีค่าแก่พวกเรา และท่านก็ไม่ได้ตัดสินระหว่างพวกเราด้วยความยุติธรรม” ท่านอุมัรฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ จึงโกรธมาก กระทั่งท่านคิดที่จะลงโทษอุยัยนะฮฺ แต่อัลหุรรฺได้กล่าวกับท่านว่า “โอ้ท่านอะมีรุลมุอ์มินีน แท้จริงอัลลอฮฺ ตะอาลา ได้กล่าวแก่ท่านนบีของพระองค์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า ‘จงยึดมั่นในการให้อภัย และจงใช้ให้ปฏิบัติในสิ่งที่ดีงาม และจงผินหลังจากบรรดาคนเขลาเถิด’ (อัลอะอฺร็อฟ 7 : 199) และแท้จริงชายผู้นี้เป็นหนึ่งในบรรดาคนเขลา” และขอสาบานด้วยอัลลอฮฺว่า ท่านอุมัรฺไม่ได้ละเลยโองการนี้เมื่ออัลหุรรฺได้อ่านมัน และท่านเป็นผู้ที่หยุดยั้งตัวเองทันที ณ (บทบัญญัติของ) คัมภีร์ของอัลลอฮฺ ตะอาลา”

(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์)