สะอีด บินอบูมัรยัม ได้รายงานแก่พวกเราว่า อิสมาอีล บินอิบรอฮีม บินอุกบะฮฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า นาฟิอฺได้บอกเล่าแก่ฉัน ท่านอิบนุอุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา : จากท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า “(ในอดีต) มีชาย 3 คนกำลังเดินทาง แล้วฝนก็ตกลงมา พวกเขาจึงหลบเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่งในภูเขา แล้วก้อนหินใหญ่จากภูเขาก็ร่วงลงมาปิดปากถ้ำของพวกเขาจนสนิท บางคนในหมู่พวกเขาได้กล่าวกับคนอื่น ๆ ว่า ‘พวกท่านจงนึกถึงการงานที่ดีที่พวกท่านเคยทำเพื่ออัลลอฮฺ แล้วจงวิงวอนขอต่ออัลลอฮฺด้วยการงานนั้น หวังว่าพระองค์จะทรงเปิดมันให้’ ชายคนหนึ่งในหมู่พวกเขาก็ได้กล่าวว่า ‘โอ้อัลลอฮฺ! แท้จริงฉันมีพ่อแม่ที่เป็นแก่ชราแล้ว และฉันมีลูกเล็กที่ยังต้องดูแลพวกเขา แล้วเมื่อฉันกลับจะไปหาพวกเขา ฉันก็ได้รีดนมให้ โดยที่ฉันเริ่มต้นจากพ่อแม่ก่อน ฉันให้พวกท่านดื่มนมก่อนลูกของฉันเอง และแท้จริงแล้ว (วันหนึ่ง) ฉันได้ออกเดินทางไกลไปทุ่งหญ้า ฉันจึงกลับมาช้าและเข้าเวลาพลบค่ำแล้ว ฉันพบว่าทั้งสองนอนหลับไปแล้ว ฉันก็รีดนมให้เหมือนที่เคยทำ แล้วฉันก็นำนมที่รีดมาได้ไปก็ยืนอยู่ตรงศีรษะของท่านทั้งสอง ฉันไม่ต้องการที่ปลุกพวกท่านให้ตื่นจากการนอน และฉันก็ไม่ต้องการให้ลูก ๆ ดื่มนมก่อนพวกท่านด้วย แม้ว่าลูก ๆ จะร้องไห้อยู่ที่เท้าของฉันก็ตาม ฉันยังคงรออยู่อย่างนั้นและพวกท่านก็ยังคงนอนหลับต่อไปจนกระทั่งถึงรุ่งเช้า หากพระองค์ทรงรู้ว่าแท้จริงฉันได้ทำสิ่งนี้เพื่อแสวงหาความพอพระทัยของพระองค์ ได้โปรดเปิดทางให้แก่พวกเรา เพื่อให้เราได้เห็นท้องฟ้าด้วยเถิด’ แล้วอัลลอฮฺก็ทรงเปิดช่องให้แก่พวกเขา จนกระทั่งพวกเขาสามารถมองเห็นท้องฟ้าได้…” (จนจบหะดีษ)
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ หะดีษเลขที่ 5974)