อบูยะอฺลาได้บอกเล่าแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อบูมะอฺมัรได้บอกเล่าแก่พวกเราโดยกล่าวว่า หัฟศฺ บินฆิยาษ ได้รายงานแก่พวกเรา จากมุฮัมหมัด บินอัมรู จากอบูสะละมะฮฺ จากท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ว่า : แท้จริงท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เคยขึ้นสู่มิมบัรแล้วกล่าวว่า “อามีน อามีน อามีน” มีผู้ถามว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ! แท้จริงเมื่อท่านขึ้นสู่มิมบัร ท่านได้กล่าวว่า ‘อามีน อามีน อามีน’ (ทำไมหรือครับ?)” ท่านกล่าวว่า “แท้จริงญิบรีลได้มาหาฉัน แล้วเขากล่าวว่า ‘ใครที่ทันพบกับเดือนเราะมะฎอน แต่เขากลับไม่ได้รับการอภัยโทษ แล้วเข้าสู่ไฟนรก ขออัลลอฮฺทรงทำให้เขาห่างไกล (จากความเมตตาของพระองค์) ท่านจงกล่าวอามีนเถิด’ ฉันจึงกล่าวอามีน (ญิบรีลกล่าวอีกว่า) ‘และใครที่ทันอยู่กับพ่อแม่ของเขา หรือคนใดคนหนึ่ง แล้วเขาไม่ได้ทำดีต่อท่านทั้งสอง กระทั่งเขาเสียชีวิต แล้วเข้าสู่ไฟนรก ขอให้อัลลอฮฺทรงทำให้เขาห่างไกล (จากความเมตตาของพระองค์) ท่านจงกล่าวอามีนเถิด’ ฉันจึงกล่าวอามีน (ญิบรีลกล่าวอีกว่า) ‘และใครที่ท่าน (นบี) ถูกกล่าวถึงต่อหน้าเขา แต่เขาไม่ได้ขอพร (เศาะละวาต) ให้กับท่าน กระทั่งเขาเสียชีวิต แล้วเข้าสู่ไฟนรก ขออัลลอฮฺทรงทำให้เขาห่างไกล (จากความเมตตา) จงกล่าวอามีนเถิด’ ฉันจึงกล่าวอามีน”
(บันทึกโดยอิบนุหิบบาน หะดีษเลขที่ 907)