หิสนุลมุสลิม

เมตตาฉัน และชี้ทางฉัน

#263 เศาะฮีหฺ
كَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَسْلَمَ عَلَّمَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ ثُمَّ أَمَرَهُ أَنْ يَدْعُوَ بِهَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ : اللَّـهُـمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَـمْنِي وَاهْدِنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي

ครั้งเมื่อชายเบดูอีนคนหนึ่งรับอิสลาม ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้สอนการละหมาดแก่เข้า จากนั้นท่านก็ใช้ให้เขากล่าวดุอาอฺต่อไปนี้ “โอ้อัลลอฮฺ ได้โปรดอภัยให้ฉัน และเมตตาฉัน และชี้ทางฉัน และให้ฉันมีความปลอดภัยทั้งร่างกายและจิตใจ และประทานปัจจัยริสกีแก่ฉันด้วยเถิด”

(บันทึกโดยมุสลิม หะดีษเลขที่ 2696 และอบูดาวูด หะดีษเลขที่ 832)