“ผู้ใดไปเยี่ยมเยียนพี่น้องมุสลิมของเขา เขาจะเดินท่ามกลางผลพวงที่พร้อมเก็บในสรวงสวรรค์จนกว่าเขาจะนั่งลง และเมื่อเขานั่งลงเราะหฺมะฮฺ (ความเมตตาของอัลลอฮฺ) ก็จะปกคลุมเขา หากเขาไปในตอนเช้าเหล่ามลาอิกะฮฺจำนวนเจ็ดหมื่นท่านจะขออภัยโทษให้แก่เขาจนกระทั่งถึงเวลาเย็น และหากเขาไปในเวลาค่ำเหล่ามลาอิกะฮฺจำนวนเจ็ดหมื่นท่านจะขออภัยโทษให้แก่เขาจนกระทั่งถึงเวลาเช้า”
(บันทึกโดยอิบนุมาญะฮฺ หะดีษเลขที่ 1442, อัตติรมิซีย์ หะดีษเลขที่ 969 และอะหฺมัด หะดีษเลขที่ 612 และเชคอัลอัลบานีย์กล่าวว่าเป็นหะดีษเศาะฮีหฺ ใน “เศาะฮีหฺ อัล-ญามิอฺ” หะดีษเลขที่ 682)