“บ่าวขอผินหน้าของบ่าวแด่ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินในฐานะผู้ใฝ่หาความจริง และบ่าวไม่ใช่หนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี แท้จริงการละหมาดของบ่าว และการอิบาดะฮฺของบ่าว และการมีชีวิตของบ่าว และการตายของบ่าวนั้นเพื่ออัลลอฮฺ พระผู้อภิบาลแห่งสากลจักรวาล ไม่มีภาคีใด ๆ แก่พระองค์ และด้วยสิ่งนั้นแหละที่บ่าวถูกสั่งใช้ และบ่าวคือหนึ่งในหมู่ผู้สวามิภักดิ์ โอ้อัลลอฮฺ พระองค์คือผู้ทรงกรรมสิทธิ์เหนือสรรพสิ่งทั้งหลาย ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พระองค์คือพระผู้อภิบาลของบ่าว และบ่าวคือบ่าวของพระองค์ บ่าวได้อธรรมต่อตัวเอง และบ่าวยอมรับในความผิดบาปที่ได้ทำไป ดังนั้น ขอพระองค์โปรดอภัยโทษในความผิดบาปต่าง ๆ ทั้งหมดของบ่าว แท้จริงไม่มีผู้ใดที่จะอภัยโทษในความผิดบาปทั้งหลายได้นอกจากพระองค์ท่านเท่านั้น ขอพระองค์โปรดชี้นำทางบ่าวสู่การมีจรรยามารยาทที่ดีที่สุด ไม่มีผู้ใดชี้นำทางสู่การมีจรรยามารยาทที่ดีที่สุดได้นอกจากพระองค์ท่านเท่านั้น และขอพระองค์โปรดปัดป้องบ่าวจากจรรยามารยาทที่เลวทราม ซึ่งไม่มีผู้ใดจะปัดป้องบ่าวจากจรรยามารยาทที่เลวทรามได้นอกจากพระองค์ท่านเท่านั้น บ่าวตอบรับแล้ว และบ่าวถวายตนต่อพระองค์แล้ว และความดีงามทั้งหลายอยู่ในพระหัตถ์ทั้งสองของพระองค์ และความชั่วร้ายจะไม่มีไปถึงพระองค์ บ่าวตอบรับพระองค์และจะกลับไปยังพระองค์ พระองค์ทรงจำเริญยิ่ง พระองค์ทรงสูงส่งยิ่ง บ่าวขออภัยต่อพระองค์ และขอกลับเนื้อกลับตัวไปยังพระองค์”
(บันทึกโดยมุสลิม หะดีษเลขที่ 771)