“ช่วงเวลาที่พระผู้เป็นเจ้าจะอยู่ใกล้ชิดกับบ่าวมากที่สุดนั้นคือช่วงเวลาสุดท้ายของยามค่ำคืน ดังนั้น หากท่านสามารถที่จะเป็นผู้หนึ่งจากบรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮฺในช่วงเวลานั้นก็จงเป็นเสียเถิด”
(บันทึกโดยอันนะสาอีย์ หะดีษเลขที่ 572, อัตติรมิซีย์ หะดีษเลขที่ 3579 และเชคอัลอัลบานีย์กล่าวว่าเป็นหะดีษเศาะฮีหฺ ใน “เศาะฮีหฺ วะเฎาะอีฟ สุนัน อันนะสาอีย์” หะดีษเลขที่ 1517)