กุตัยบะฮฺได้รายงานแก่พวกเราว่า อัลลัยษฺได้รายงานแก่พวกเรา จากสะอีด บินอบูสะอีด อัลมักบะรีย์ จากอบูชุร็อยหฺ อัลอะดะวีย์ ว่า เขาได้กล่าวแก่อัมรู บินสะอีด ขณะที่เขาส่งคณะผู้แทนไปยังมักกะฮฺว่า : โอ้ท่านผู้นำ โปรดอนุญาตให้ฉันได้กล่าวคำพูดหนึ่งที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้พูดไว้ในวันแห่งการพิชิต (มักกะฮฺ) ด้วยเถิด ซึ่งฉันฟังมันด้วยหูของตัวเอง และรับมาด้วยจิตใจ และดวงตาทั้ง 2 ข้างของฉันก็มองดูอยู่ ขณะที่ท่านนบีได้กล่าวมันออกมา แท้จริงท่านได้กล่าวสรรเสริญอัลลอฮฺและสดุดีต่อพระองค์ แล้วท่านก็กล่าวว่า “แท้จริงแล้วอัลลอฮฺได้ทำให้เมืองมักกะฮฺเป็นที่ต้องห้าม และมนุษย์ไม่ใช่ผู้ที่ทำให้มันเป็นที่ต้องห้ามแต่อย่างใด ดังนั้น ไม่อนุญาตให้ใครก็ตามที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและวันอาคิเราะฮฺหลั่งเลือดในเมืองนี้ และห้ามทำลายต้นไม้ในเมืองนี้ด้วย หากมีใครที่ขอการผ่อนปรน เนื่องจากสงครามที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เคยทำไว้ในเมืองนี้ พวกท่านก็จงกล่าวกับเขาเถิดว่า ‘แท้จริงแล้วอัลลอฮฺทรงอนุญาตแก่เราะสูลของพระองค์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และไม่อนุญาตแก่พวกท่าน’ แท้จริงพระองค์ทรงอนุญาตให้กับฉันในช่วงเวลาหนึ่งของกลางวัน แล้วมันก็กลับมาเป็นที่ต้องห้ามอีกครั้งในวันนี้ เฉกเช่นที่มันเคยเป็นที่ต้องห้ามเหมือนเมื่อวานนี้ และคนที่อยู่ที่นี่จงบอกต่อกับคนที่ไม่มาเถิด”
มีคนถามอบูชุร็อยหฺว่า “อัมรูได้กล่าวอะไรกับท่านบ้าง?” (อบูชุร็อยหฺตอบว่า) เขากล่าวว่า “ฉันรู้เรื่องดังกล่าวมากกว่าท่าน โอ้อบูชุร็อยหฺ แท้จริงแผ่นดินจะไม่ให้การคุ้มครองแก่ผู้ฝ่าฝืน, คนที่หลบหนีเนื่องจากการหลั่งเลือด (ผู้อื่น) และคนที่หลบหนีเพราะลักขโมย” โดยที่ลักขโมยหมายถึงความเสียหาย