ยะหฺยา บินบุกัยรฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อัลลัยษฺได้รายงานแก่พวกเรา จากอุก็อยลฺ จากอิบนุชิฮาบ จากอุรวะฮฺ จากท่านหญิงอาอิชะฮฺ กล่าวว่า : เราได้ออกไปพร้อมกับท่านบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ในช่วงหัจญ์วะดาอ์ ในหมู่พวกเรามีผู้ที่กล่าวตับลียะฮฺเพื่ออุมเราะฮฺ และมีผู้ที่กล่าวตัลบียะฮฺเพื่อทำหัจญ์ เมื่อเราไปถึงมักกะฮฺ ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็กล่าวว่า “ใครที่ครองอิหฺรอมเพื่อทำอุมเราะฮฺและมิได้พาสัตว์พลีมา เขาก็จงตะหัลลุล (ปลดอิหฺรอม) เถิด และใครที่ครองอิหฺรอมเพื่อทำอุมเราะฮฺ และเขาพาสัตว์พลีมาด้วย ก็อย่าเพิ่งตะหัลลุล จนกว่าจะเชือดสัตว์พลีในวันนะหรฺ (วันเชือดสัตว์) และใครที่กล่าวตัลบียะฮฺเพื่อทำหัจญ์ (ตั้งแต่เริ่มต้น) เขก็จงทำหัจญ์ให้ครบถ้วนสมบูรณ์เถิด” ท่านหญิงอาอิชะฮฺกล่าวว่า : แล้วฉันก็มาประจำเดือน และยังคงมีประจำเดือนกระทั่งถึงวันอะเราะฟะฮฺ และฉันไม่ได้กล่าวตัลบียะฮฺนอกจากเพื่อทำอุมเราะฮฺ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงสั่งให้ฉันปล่อยผมเปียและหวีผม แล้วก็กล่าวตัลบียะฮฺเพื่อหัจญ์ และทิ้งการทำอุมเราะฮฺ ฉันก็ทำตามนั้น จนกระทั่งฉันทำหัจญ์เสร็จเรียบร้อย ท่านนบีก็ได้ส่งอับดุรเราะหฺมาน บินอบูบักรฺ อัศศิดดี้ก มาอยู่กับฉัน และท่านสั่งให้ฉันทำอุมเราะฮฺทดแทนอุมเราะฮฺเดิมของฉันจากอัตตันอีม
อัลบุคอรีย์
ในหมู่พวกเรามีผู้ที่กล่าวตับลียะฮฺเพื่ออุมเราะฮฺ และมีผู้ที่กล่าวตัลบียะฮฺเพื่อทำหัจญ์
#319
เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ : حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ : خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ، فَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ، فَقَدِمْنَا مَكَّةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { مَنْ أَحْرَمَ بِعُمْرَةٍ وَلَمْ يُهْدِ فَلْيُحْلِلْ، وَمَنْ أَحْرَمَ بِعُمْرَةٍ وَأَهْدَى فَلَا يُحِلُّ حَتَّى يُحِلَّ بِنَحْرِ هَدْيِهِ، وَمَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ فَلْيُتِمَّ حَجَّهُ } قَالَتْ : فَحِضْتُ فَلَمْ أَزَلْ حَائِضًا حَتَّى كَانَ يَوْمُ عَرَفَةَ، وَلَمْ أُهْلِلْ إِلَّا بِعُمْرَةٍ، فَأَمَرَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَنْقُضَ رَأْسِي وَأَمْتَشِطَ وَأُهِلَّ بِحَجٍّ وَأَتْرُكَ الْعُمْرَةَ، فَفَعَلْتُ ذَلِكَ حَتَّى قَضَيْتُ حَجِّي، فَبَعَثَ مَعِي عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَأَمَرَنِي أَنْ أَعْتَمِرَ مَكَانَ عُمْرَتِي مِنْ التَّنْعِيمِ