อัลบุคอรีย์

แท้จริงแล้วอัลลอฮฺทรงอนุญาตแก่เราะสูลของพระองค์ และไม่อนุญาตแก่พวกท่าน

#4295 เศาะฮีหฺ
‏حَدَّثَنَا ‏سَعِيدُ بْنُ شُرَحْبِيلَ ‏‏حَدَّثَنَا ‏اللَّيْثُ ‏عَنْ ‏الْمَقْبُرِيِّ ‏عَنْ ‏‏أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّ ‏‏أَنَّهُ قَالَ ‏لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ ‏‏وَهُوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى ‏مَكَّةَ ‏: ‏ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الْأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلًا قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏الْغَدَ يَوْمَ الْفَتْحِ، سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَايَ حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ، إِنَّهُ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ ‏{ ‏إِنْ ‏‏مَكَّةَ ‏‏حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ، لَا يَحِلُّ لِامْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِهَا دَمًا وَلَا ‏‏يَعْضِدَ ‏بِهَا شَجَرًا، فَإِنْ أَحَدٌ تَرَخَّصَ لِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏فِيهَا، فَقُولُوا لَهُ : إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ وَلَمْ يَأْذَنْ لَكُمْ، وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي فِيهَا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالْأَمْسِ، وَلْيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ }

فَقِيلَ ‏‏لِأَبِي شُرَيْحٍ :‏ ‏مَاذَا قَالَ لَكَ ‏‏عَمْرٌو؟،‏ ‏قَالَ قَالَ : أَنَا أَعْلَمُ بِذَلِكَ مِنْكَ يَا ‏‏أَبَا شُرَيْحٍ، ‏ ‏إِنَّ ‏‏الْحَرَمَ ‏‏لَا يُعِيذُ عَاصِيًا وَلَا فَارًّا بِدَمٍ وَلَا فَارًّا ‏بِخَرْبَةٍ،‏ ‏قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ :‏ ‏الْخَرْبَةُ الْبَلِيَّةُ

สะอีด บินชุเราะหฺบีล ได้รายงานแก่พวกเราว่า อัลลัยษฺได้รายงานแก่พวกเรา จากอัลมักบะรีย์ จากอบูชุร็อยหฺ อัลอะดะวีย์ ว่า เขาได้กล่าวแก่อัมรู บินสะอีด ขณะที่เขาส่งคณะผู้แทนไปยังมักกะฮฺว่า : โอ้ท่านผู้นำ โปรดอนุญาตให้ฉันได้กล่าวคำพูดหนึ่งที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้พูดไว้ในวันแห่งการพิชิต (มักกะฮฺ) ซึ่งฉันฟังมันด้วยหูของตัวเอง และรับมาด้วยจิตใจ และดวงตาทั้ง 2 ข้างของฉันก็มองดูอยู่ ขณะที่ท่านเราะสูลได้กล่าวมันออกมา แท้จริงท่านได้กล่าวสรรเสริญอัลลอฮฺและสดุดีต่อพระองค์ แล้วท่านก็กล่าวว่า “แท้จริงแล้วอัลลอฮฺได้ทำให้เมืองมักกะฮฺเป็นที่ต้องห้าม และมนุษย์ไม่ใช่ผู้ที่ทำให้มันเป็นที่ต้องห้ามแต่อย่างใด ดังนั้น ไม่อนุญาตให้ใครก็ตามที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและวันอาคิเราะฮฺหลั่งเลือดในเมืองนี้ และห้ามทำลายต้นไม้ในเมืองนี้ด้วย หากมีใครที่ขอการผ่อนปรน เนื่องจากสงครามที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เคยทำไว้ในเมืองนี้ พวกท่านก็จงกล่าวกับเขาเถิดว่า ‘แท้จริงแล้วอัลลอฮฺทรงอนุญาตแก่เราะสูลของพระองค์ และไม่อนุญาตแก่พวกท่าน’ แท้จริงพระองค์ทรงอนุญาตให้กับฉันในช่วงเวลาหนึ่งของกลางวัน แล้วมันก็กลับมาเป็นที่ต้องห้ามอีกครั้งในวันนี้ เฉกเช่นที่มันเคยเป็นที่ต้องห้ามเมื่อวานนี้ และคนที่อยู่ที่นี่จงบอกต่อกับคนที่ไม่มาเถิด”

มีคนถามอบูชุร็อยหฺว่า “อัมรูได้กล่าวอะไรกับท่านบ้าง?” อบูชุร็อยหฺกล่าวว่า : อัมรูกล่าวว่า “ฉันรู้เรื่องดังกล่าวมากกว่าท่าน โอ้อบูชุร็อยหฺ แท้จริงแผ่นดินหะรอมจะไม่ให้การคุ้มครองแก่ผู้ฝ่าฝืน, คนที่หลบหนีเพราะการหลั่งเลือด (ผู้อื่น) และคนที่หลบหนีเพราะลักขโมย” อบูอับดุลลอฮฺกล่าวว่า : ลักขโมยหมายถึงความเสียหาย