อัลบุคอรีย์

เมื่อท่านเราะสูลุลลอฮฺสั่งให้พวกเราบริจาคทาน

#1416 เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَمَرَنَا بِالصَّدَقَةِ انْطَلَقَ أَحَدُنَا إِلَى السُّوقِ فَتَحَامَلَ فَيُصِيبُ الْمُدَّ، وَإِنَّ لِبَعْضِهِمُ الْيَوْمَ لَمِائَةَ أَلْفٍ

สะอีด บินยะหฺยา ได้รายงานแก่พวกเราว่า พ่อของฉันได้รายงานแก่พวกเราว่า อัลอะอฺมัชได้รายงานแก่พวกเรา จากชะกีก จากท่านอบูมัสอูด อัลอันศอรีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ กล่าวว่า “เมื่อท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม สั่งให้พวกเราบริจาคทาน คนหนึ่งในหมู่พวกเราก็จะไปที่ตลาด แล้วแบกสัมภาระ (เพื่อหารายได้มาบริจาค) แล้วเขาก็ได้รับมา 1 มุด (ซึ่งว่าน้อย) และแท้จริงแล้วสำหรับบางคนในวันนี้ (คือในยุคหลัง) นั้น พวกเขามีมากถึง 100,000 (ดิรฮัมหรือดีนาร)”