อัลบุคอรีย์

เขาไม่รบเร้าขอจากผู้คน

#1476 เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ : عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ { لَيْسَ الْمِسْكِينُ الَّذِي تَرُدُّهُ الْأُكْلَةُ وَالْأُكْلَتَانِ ، وَلَكِنِ الْمِسْكِينُ الَّذِي لَيْسَ لَهُ غِنًى وَيَسْتَحْيِي أَوْ لَا يَسْأَلُ النَّاسَ إِلْحَافًا }

หัจญาจญ์ บินมินฮาล ได้รายงานแก่พวกเราว่า ชุอฺบะฮฺได้รายงานแก่พวกเราว่า มุฮัมมัด บินซิยาด ได้บอกเล่าแก่ฉันโดยกล่าวว่า ฉันเคยฟังจากท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ : จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า “คนขัดสนไม่ใช่คนที่ถูกปฏิเสธ (การให้) ด้วยการได้กินเพียงคำสองคำเท่านั้น แต่คนขัดสนที่แท้จริงคือผู้ที่ไม่มีเพียงพอ (ที่จะดำรงชีวิต) และเขามีความละอายหรือเขาไม่รบเร้าขอจากผู้คน”