เขาได้มอบส่วนหนึ่งของมันให้แก่คนขัดสน, เด็กกำพร้า และนักเดินทาง

มุอ๊าซ บินฟะฎอละฮฺ ได้รายงานแก่พวกเราว่า ฮิชามได้รายงานแก่พวกเรา จากยะหฺยา จากฮิลาล บินอบูมัยมูนะฮฺ ว่า อะฏออ์ บินยะสาร ได้รายงานแก่พวกเราว่า เขาเคยฟังท่านอบูสะอีด อัลคุดรีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ รายงานว่า : ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้นั่งบนมิมบัรฺในวันหนึ่ง และพวกเราก็นั่งอยู่รอบตัวท่าน แล้วท่านก็กล่าวว่า “แท้จริงสิ่งที่ฉันกลัวว่าจะเกิดกับพวกท่านหลังจากฉันจากไป คือสิ่งที่จะถูกเปิดให้แก่พวกท่าน จากดอกไม้ (ความสวยงาม) ของโลกดุนยาและความเพริศแพร้วของมัน” ชายคนหนึ่งจึงกล่าวว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ! ความดีงามจะนำความชั่วมาด้วยหรือครับ?” ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม นิ่งเงียบ ผู้คนจึงกล่าวแก่ชายคนนั้นว่า “ท่านทำอะไรไป ท่านพูดกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม แล้วท่านไม่พูดตอบกับท่าน?” แล้วพวกเราก็เห็นว่า (วะหฺยู) ถูกประทานลงมาแก่ท่าน ท่าน (อบูสะอีด) ได้กล่าว : ท่านนบีได้เช็ดเหงื่อออก แล้วถามว่า “ชายที่ถามอยู่ไหนแล้ว?” และราวกับว่าท่านชื่นชมเขา แล้วท่านก็กล่าวว่า “แท้จริงความดีจะไม่นำความชั่วมา และแท้จริงแล้วสิ่งที่ฤดูใบไม้ผลิทำให้งอกเงยออกมานั้น มันจะคร่าหรือเกือบจะคร่านอกจากสัตว์ที่กินพืชสีเขียว (อย่างเหมาะสม) มันจะกินจนกระทั่งสีข้างของมันขยายออก แล้วมันก็จะหันหน้าไปทางดวงอาทิตย์ แล้วถ่ายมูล ปัสสาวะ และเล็มหญ้าต่อไป และแท้จริงแล้วทรัพย์สินนี้คือสิ่งที่เขียวสดและหอมหวาน ดังนั้น มันคือเพื่อนที่ดีของมุสลิมที่เขาได้มอบส่วนหนึ่งของมันให้แก่คนขัดสน, เด็กกำพร้า และนักเดินทาง (หรือตามที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวไว้) และแท้จริงแล้วใครที่เอาทรัพย์สินนี้ไปโดยไม่ชอบธรรม เขาก็เหมือนกับคนที่กินแต่ไม่อิ่ม และมันจะเป็นพยานที่ปรักปรำเขาในวันกิยามะฮฺ”