GenFa
อัลบุคอรีย์

หากฉันรู้ว่าถ้าฉันเพิ่มการขออภัยโทษให้กับเขามากกว่า 70 ครั้งแล้วเขาจะได้รับการอภัยโทษ ฉันก็จะเพิ่มให้กับเขา

#1366 เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا ‏يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ ‏حَدَّثَنِي ‏اللَّيْثُ ‏عَنْ ‏عُقَيْلٍ ‏عَنْ ‏ابْنِ شِهَابٍ ‏عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ‏عَنْ ‏ابْنِ عَبَّاسٍ ‏عَنْ ‏عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ‏ ‏رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ ‏أَنَّهُ قَالَ :‏ لَمَّا مَاتَ‏ ‏عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ‏ ‏دُعِيَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ‏ ‏لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ، فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏وَثَبْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ‏ ‏أَتُصَلِّي عَلَى ‏ابْنِ أُبَيٍّ ‏وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا؟، أُعَدِّدُ عَلَيْهِ قَوْلَهُ، فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ‏‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏وَقَالَ "أَخِّرْ عَنِّي يَا ‏‏عُمَرُ" ‏‏فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ ‏"‏إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ، لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ يُغْفَرُ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا" قَالَ : فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ ‏‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏‏ثُمَّ انْصَرَفَ، فَلَمْ يَمْكُثْ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ الْآيَتَانِ مِنْ ‏بَرَاءَةٌ ‏{ ‏وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا...‏إِلَى قَوْلِهِ...‏وَهُمْ فَاسِقُونَ ‏} قَالَ : فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ ‏‏جُرْأَتِي ‏‏عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ‏‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏يَوْمَئِذٍ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ

ยะหฺยา บินบุกัยรฺ ได้รายงานแก่พวกเราว่า อัลลัยษฺได้รายงานแก่พวกเรา จากอุก็อยลฺ จากอิบนุชิฮาบ จากอุบัยดิลลาฮฺ บินอับดุลลอฮฺ จากท่านอิบนุอับบาส จากท่านอุมัร บินอัลค็อฏฏ็อบ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ว่า ท่านได้กล่าวว่า : เมื่ออับดุลลอฮฺ บินอุบัย บินสะลูล ตาย ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้รับเชิญให้ไปละหมาด (ญะนาซะฮฺ) ให้กับเขา ขณะที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺกำลังยืนอยู่เพื่อละหมาด ฉันได้เข้าไปใกล้ ๆ ท่าน แล้วกล่าวว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ ท่านจะละหมาดให้กับอิบนุอุบัยหรือครับ ทั้งที่เคยกล่าวไว้อย่างนั้นและอย่างนี้ แล้วก็อย่างนั้นและอย่างนี้?” ฉันทวนคำพูดของเขาให้ท่านนบีฟัง
แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ยิ้มและกล่าวว่า “พอได้แล้ว อุมัร!” เมื่อฉันพูดต่ออีก ท่านก็กล่าวว่า “ฉันถูกให้เลือกและฉันเลือกแล้ว หากฉันรู้ว่าถ้าฉันเพิ่มการขออภัยโทษให้กับเขามากกว่า 70 ครั้งแล้วเขาจะได้รับการอภัยโทษ ฉันก็จะเพิ่มให้กับเขา” ท่านอุมัรเล่าต่อว่า : แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ละหมาดให้กับอิบนุอุบัย จนเสร็จเรียบร้อย แต่หลังจากนั้นไม่นาน ท่านนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง กระทั่ง 2 อายะฮฺของสูเราะฮฺบะรออะฮฺ (คือ อัตเตาบะฮฺ) ถูกประทานลงมา “และเจ้าจงอย่าละหมาดให้แก่คนใดในหมู่พวกเขา (พวกมุนาฟิก) ที่ตายไปเป็นอันขาด และจงอย่ายืนที่หลุมศพของเขาด้วย แท้จริงพวกเขาปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺและเราะสูลของพระองค์ และพวกเขาได้ตายลง ขณะที่พวกเขาเป็นผู้ละเมิด และจงอย่าให้ทรัพย์สมบัติของพวกเขาและลูก ๆของพวกเขาเป็นที่พึงใจแก่เจ้า แท้จริงอัลลอฮฺประสงค์ที่จะลงโทษพวกเขาด้วยสิ่งเหล่านั้นในโลกนี้ และประสงค์ที่จะให้ชีวิตของพวกเขาออกจากร่างไป ขณะที่พวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา” (อัตเตาบะฮฺ 9 : 84-85) ท่านอุมัรกล่าวว่า : ในวันนั้นฉันจึงรู้สึกแปลกใจกับคนที่ทำร้ายท่านเราะสูลุลลอฮฺ เพราะแท้จริงอัลลอฮฺและเราะสูลของพระองค์รู้ดีที่สุด