อัลบุคอรีย์

วันที่หนักอึ้งกว่าวันแห่งสงครามอุหุด

#3231 เศาะฮีหฺ
‏حَدَّثَنَا ‏‏عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ ‏أَخْبَرَنَا ‏‏ابْنُ وَهْبٍ ‏‏قَالَ : أَخْبَرَنِي ‏‏يُونُسُ ‏‏عَنْ ‏‏ابْنِ شِهَابٍ ‏‏قَالَ : حَدَّثَنِي ‏‏عُرْوَةُ ‏‏أَنَّ ‏‏عَائِشَةَ ‏‏رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا ‏‏زَوْجَ النَّبِيِّ ‏‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏‏حَدَّثَتْهُ :‏ ‏أَنَّهَا قَالَتْ لِلنَّبِيِّ ‏‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏: ‏هَلْ أَتَى عَلَيْكَ يَوْمٌ كَانَ أَشَدَّ مِنْ يَوْمِ ‏‏أُحُدٍ؟‏ ‏قَالَ ‏{ لَقَدْ لَقِيتُ مِنْ قَوْمِكِ مَا لَقِيتُ وَكَانَ أَشَدَّ مَا لَقِيتُ مِنْهُمْ يَوْمَ ‏الْعَقَبَةِ،‏ ‏إِذْ عَرَضْتُ نَفْسِي عَلَى ‏ابْنِ عَبْدِ يَالِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ ‏‏فَلَمْ يُجِبْنِي إِلَى مَا أَرَدْتُ، فَانْطَلَقْتُ وَأَنَا مَهْمُومٌ عَلَى وَجْهِي فَلَمْ أَسْتَفِقْ إِلَّا وَأَنَا ‏ ‏بِقَرْنِ الثَّعَالِبِ،‏ ‏فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا أَنَا بِسَحَابَةٍ قَدْ أَظَلَّتْنِي فَنَظَرْتُ فَإِذَا فِيهَا ‏جِبْرِيلُ، ‏فَنَادَانِي فَقَالَ : إِنَّ اللَّهَ قَدْ سَمِعَ قَوْلَ قَوْمِكَ لَكَ وَمَا رَدُّوا عَلَيْكَ وَقَدْ بَعَثَ إِلَيْكَ مَلَكَ الْجِبَالِ لِتَأْمُرَهُ بِمَا شِئْتَ فِيهِمْ، فَنَادَانِي مَلَكُ الْجِبَالِ فَسَلَّمَ عَلَيَّ، ثُمَّ قَالَ : يَا ‏‏مُحَمَّدُ،‏ ‏فَقَالَ : ذَلِكَ فِيمَا شِئْتَ، إِنْ شِئْتَ أَنْ أُطْبِقَ عَلَيْهِمْ ‏ ‏الْأَخْشَبَيْنِ } ‏‏فَقَالَ النَّبِيُّ ‏‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏{ بَلْ أَرْجُو أَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ مِنْ أَصْلَابِهِمْ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا } ‏

อับดุลลอฮฺ บินยูสุฟ ได้รายงานแก่พวกเราว่า อิบนุวะฮบฺได้บอกกับเราโดยกล่าวว่า ยูนุสได้บอกกับฉัน จากอิบนุชิฮาบ ซึ่งกล่าวว่า อุรวะฮฺได้รายงานแก่ฉันว่า ท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา ภรรยาของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้รายงานแก่เขาว่า : เธอได้ถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า “ท่านเคยประสบกับวันที่หนักอึ้งกว่าวันแห่งสงครามอุหุดไหม?” ท่านเราะสูลตอบว่า “ฉันประสบกับความทุกข์ยากลำบากจากกลุ่มชนของฉันเอง ความยากลำบากที่หนักอึ้งที่สุดที่ฉันเคยเจอ คือวันแห่งอะเกาะบะฮฺ (หมายถึง ที่ฏออิฟ) เมื่อฉันเสนอตัวต่ออิบนุอับดุญาลีล บินอับดุกุลาล แต่เขาไม่ตอบรับคำขอของฉัน ฉันจึงจากไปด้วยความรู้สึกเสียใจ ฉันไม่รู้สึกตัวเลย นอกจากตอนที่อยู่ที่ก็อรนุษ ษะอาลิบ (หรือเรียกว่า ‘ก็อรนุล มะนาซิล’) ฉันได้ยกศรีษะขึ้น และเห็นว่าฉันกำลังอยู่ใต้ก้อนเมฆที่ให้ร่มเงา ฉันมองดูมันปรากฏว่าที่นั่นมีญิบรีล เขาเรียกหาฉันแล้วก็กล่าวว่า ‘แท้จริงอัลลอฮฺทรงได้ยินคำพูดที่กลุ่มชนของท่านได้พูดกับท่าน รวมถึงการที่พวกเขาปฏิเสธท่านด้วย และพระองค์ได้ส่งมลาอิกะฮฺแห่งขุนเขามาให้ท่าน เพื่อท่านจะได้สั่งใช้ให้เขาทำอะไรก็ได้ที่ท่านต้องการต่อพวกเขา’ แล้วมลาอิกะฮฺแห่งขุนเขาก็เรียกหาฉัน เขาให้สลามแก่ฉัน จากนั้นก็กล่าวว่า ‘โอ้มุฮัมหมัด’ แล้วก็กล่าวว่า ‘ตามที่ท่านต้องการได้เลย หากท่านต้องการ ฉันจะยกอัลอัคชะบัยนฺ (คือ ภูเขา 2 ลูกของเมืองมักกะฮฺ ได้แก่ ภูเขาอบูกุบัยสฺและภูเขาอัลกุอัยกิอาน) แล้วทิ้งใส่พวกเขาให้’” แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ขอพรและความศานติจงมีแด่ท่าน ได้กล่าว (แก่มลาอิกะฮฺแห่งขุนเขา) ว่า “(ไม่) แต่ฉันหวังว่าอัลลอฮฺจะทรงให้กำเนิดจากลูกหลานของพวเขา ผู้ซึ่งเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺเพียงผู้เดียว โดยไม่ตั้งภาคีใด ๆ ต่อพระองค์”