อับดานได้รายงานแก่พวกเราว่า อับดุลลอฮฺได้บอกเล่าแก่พวกเราว่า ยูนุสได้บอกเล่าแก่พวกเรา จากอัซซุฮฺรีย์ จากอุรวะฮฺ บินอัซซุบัยรฺ และสะอีด บินอัลมุสัยยิบ ว่า : แท้จริงท่านหะกีม บินหิซาม เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้กล่าวว่า : ฉันได้ขอจากท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ท่านก็ให้ฉัน แล้วฉันก็ขอท่านอีก ท่านก็ให้ฉัน แล้วฉันก็ขอท่านอีก ท่านก็ให้ฉัน จากนั้นท่านได้กล่าวว่า “หะกีม! แท้จริงทรัพย์สินนี้เป็นสิ่งที่เขียวสดและหอมหวาน ดังนั้น ใครที่เอามันไปด้วยใจที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความจำเริญก็จะถูกประทานให้แก่เขา และใครที่เอามันไปด้วยใจที่กระหายใคร่อยาก ความจำเริญจะไม่ถูกประทานให้แก่เขา เขาจะเหมือนกับคนที่กินแต่ไม่อิ่ม และมือบน (ผู้ให้) นั้นดีกว่ามือล่าง (ผู้ขอ)” ท่านหะกีมกล่าวว่า : ฉันจึงกล่าวว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ! ขอสาบานต่อผู้ที่ส่งท่านมาพร้อมสัจธรรม ผมจะไม่เรียกร้องสิ่งใดจากใครหลังจากท่านอีกแล้ว จนกระทั่งผมจะจากโลกนี้ไป” แล้วท่านอบูบักรฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ เคยเรียกท่านหะกีมมาเพื่อมอบสิ่งของบางอย่างให้ แต่ท่านหะกีมปฏิเสธที่จะรับสิ่งใดไป ต่อมาท่านอุมัรฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ก็ได้เรียกท่านมาเพื่อมอบบางอย่างให้ แต่ท่านหะกีมก็ปฏิเสธที่จะรับสิ่งใดจากท่านเช่นกัน ท่านอุมัรฺจึงกล่าวว่า “ฉันขอให้พวกท่านเป็นพยาน โอ้ชาวมุสลิมทั้งหลาย! ว่าฉันได้ยื่นสิทธิของหะกีมจากทรัพย์สินส่วนนี้ให้แก่เขา แต่เขากลับปฏิเสธที่จะรับมันไว้” ท่านหะกีมจึงไม่ได้เรียกร้องเอาสิ่งใดจากใครเลยหลังจากท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จนกระทั่งท่านเสียชีวิต
อัลบุคอรีย์
ผมจะไม่เรียกร้องสิ่งใดจากใครหลังจากท่านอีกแล้ว
#1472
เศาะฮีหฺ
وَحَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ : أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ : سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ قَالَ { يَا حَكِيمُ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ، فَمَنْ أَخَذَهُ بِسَخَاوَةِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ، وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ، الْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى } قَالَ حَكِيمٌ : فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا أَرْزَأُ أَحَدًا بَعْدَكَ شَيْئًا حَتَّىٰ أُفَارِقَ الدُّنْيَا، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَدْعُو حَكِيمًا إِلَى الْعَطَاءِ فَيَأْبَىٰ أَنْ يَقْبَلَهُ مِنْهُ، ثُمَّ إِنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعَاهُ لِيُعْطِيَهُ فَأَبَىٰ أَنْ يَقْبَلَ مِنْهُ شَيْئًا، فَقَالَ عُمَرُ : إِنِّي أُشْهِدُكُمْ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ عَلَىٰ حَكِيمٍ، أَنِّي أَعْرِضُ عَلَيْهِ حَقَّهُ مِنْ هَذَا الْفَيْءِ فَيَأْبَىٰ أَنْ يَأْخُذَهُ، فَلَمْ يَرْزَأْ حَكِيمٌ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّىٰ تُوُفِّيَ.