กุตัยบะฮฺได้รายงานแก่พวกเราว่า ยะอฺกูบได้รายงานแก่พวกเรา จากอบูหาซิม จากท่านสะฮลฺ บินสะอดฺ อัสสาอิดีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ต่อสู้กับพวกผู้ตั้งภาคีด้วยตัวของท่านเอง เมื่อท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม พักรบและกลับมาที่กองทัพของท่าน และบรรดาศัตรูก็กลับไปที่กองทัพของพวกเขา แต่ในหมู่เศาะหาบะฮฺของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม นั้น มีชายคนหนึ่งที่ยังคงประกบศัตรูที่อยู่ทัพหลังและต่อสู้ด้วยดาบของเขาโดยไม่ลดละ จนบางคนได้กล่าวว่า “ผลตอบแทนของพวกเราในวันนี้คงไม่เท่ากับคน ๆ นี้แน่นอน” ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้กล่าวว่า “แท้จริงแล้วเขาคือหนึ่งในชาวนรก” ชายคนหนึ่งในหมู่ผู้คนทั้งหลายก็ได้กล่าวว่า “ฉันตามเขาไป” ท่านสะฮลฺกล่าวว่า : ชายคนนี้ได้ออกไปพร้อมกับชายคนนั้น ทุกครั้งที่เขายืนต่อสู้ ชายคนนี้ก็ยืนต่อสู้พร้อมกับเขาด้วย และเมื่อเขานั้นวิ่ง ชายคนนี้ก็วิ่งด้วย เขากล่าวว่า “แล้วชายคนนั้นก็ได้รับบาดเจ็บรุนแรงจนเขาอยากจะตายเร็ว ๆ เขาจึงปักด้ามดาบลงกับพื้นดิน โดยที่ปลายดาบอยู่ระหว่างหน้าอกของเขา แล้วเขาก็ทิ้งตัวลงบนดาบนั้นและฆ่าตัวตาย” ชายที่ติดตามชายคนนั้นก็ได้ออกไปพบท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม แล้วกล่าวว่า “ผมขอปฏิญาณว่าท่านคือเราะสูลของอัลลอฮฺ” ท่านนบีถามว่า “มีเรื่องอะไรหรือ?” เขาตอบว่า “ผู้ชายที่ท่านได้พูดไว้ในตอนแรกนั้น เขาเป็นชาวนรกจริงด้วยครับ” คนส่วนใหญ่ต่างรู้สึกประหลาดใจ ฉันจึงกล่าวว่า “ฉันขอเป็นพยานแก่พวกท่านเกี่ยวกับเขา ฉันได้ออกตามหาเขา กระทั่งฉันพบว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส จนเขาอยากจะตายเร็ว ๆ เขาจึงปักด้ามดาบลงกับพื้นดิน โดยที่ปลายดาบอยู่ระหว่างหน้าอกของเขา แล้วเขาก็ทิ้งตัวลงบนดาบนั้นและฆ่าตัวตาย” แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า “แท้จริงชายคนหนึ่งอาจจะปฏิบัติการงานของชาวสวรรค์ตามที่ผู้คนมองเห็น ทั้ง ๆ เขาเป็นชาวนรก และชายคนหนึ่งอาจจะปฏิบัติการงานของชาวนรกตามที่ผู้คนทั้งหลายมองเห็น แต่ทว่าเขาเป็นชาวสวรรค์”