อัลบุคอรีย์

ท่านสั่งให้เขาไปห้ามพวกเธอ

#1305 เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ : أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ قَالَتْ : سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا تَقُولُ : لَمَّا جَاءَ قَتْلُ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَجَعْفَرٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ، جَلَسَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ، وَأَنَا أَطَّلِعُ مِنْ شَقِّ الْبَابِ، فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ، وَذَكَرَ بُكَاءَهُنَّ، فَأَمَرَهُ بِأَنْ يَنْهَاهُنَّ، فَذَهَبَ الرَّجُلُ ثُمَّ أَتَى فَقَالَ : قَدْ نَهَيْتُهُنَّ، وَذَكَرَ أَنَّهُنَّ لَمْ يُطِعْنَهُ فَأَمَرَهُ الثَّانِيَةَ أَنْ يَنْهَاهُنَّ، فَذَهَبَ ثُمَّ أَتَى فَقَالَ : وَاللَّهِ لَقَدْ غَلَبْنَنِي - أَوْ غَلَبْنَنَا الشَّكُّ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَوْشَبٍ - فَزَعَمَتْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ { فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ التُّرَابَ } فَقُلْتُ : أَرْغَمَ اللَّهُ أَنْفَكَ، فَوَاللَّهِ مَا أَنْتَ بِفَاعِلٍ وَمَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَ الْعَنَاءِ

มุฮัมหมัด บินอับดุลลอฮฺ บินเหาชับ ได้รายงานแก่พวกเราว่า อับดุลวะฮฺฮาบได้รายงานแก่พวกเราว่า ยะหฺยา บินสะอีด ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อัมเราะฮฺได้บอกเล่าแก่ฉันโดยกล่าวว่า ฉันเคยฟังท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา กล่าวว่า : เมื่อข่าวการเสียชีวิตของท่านซัยดฺ บินหาริษะฮฺ และท่านญะอฺฟัร และท่านอับดุลลอฮฺ บินเราะวาหะฮฺ ได้มาถึง ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้นั่งลง โดยสามารถรู้ได้ว่าท่านเศร้าโศก และฉันมองจากรอยแยกของประตู ชายคนหนึ่งได้มาหาท่าน แล้วกล่าวว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ แท้จริงภรรยาของญะอฺฟัร” และเขาได้กล่าวถึงการร้องไห้ของพวกเธอ ท่านจึงสั่งให้เขาไปห้ามพวกเธอ ชายคนนั้นก็ไป จากนั้นเขาก็มาหาโดยกล่าวว่า “ผมได้ห้ามของพวกเธอแล้ว” และเขาบอกว่าพวกเธอไม่เชื่อฟังเขา ท่านจึงสั่งเขาเป็นครั้งที่ 2 ให้ไปห้ามพวกเธอ เขาก็ไปแล้วกลับมา แล้วกล่าวว่า “ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ พวกเธอเอาชนะผมแล้ว (หรือพวกเธอเอาชนะเราแล้ว มุฮัมหมัด บินเหาชับไม่แน่ใจ) เธออ้างว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า ‘จงใส่ดินในปากของพวกเธอ'” ฉัน (หมายถึง ท่านหญิงอาอิชะฮฺ) จึงกล่าว (กับชายคนนั้น) ว่า “ขออัลลอฮฺทรงทำให้จมูกของท่านติดดิน ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ท่านยังไม่ได้ทำ (ตามคำสั่งนบี) และท่านก็ไม่ปล่อยให้ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้หลุดพ้นจากความเหนื่อยยาก”