มุฏ็อรริฟ บินอับดุลลอฮฺ อบูมุศอับ ได้รายงานแก่พวกเราว่า อับดุรเราะหฺมาน บินอบุลมะวาลี ได้รายงานแก่พวกเรา จากมุฮัมหมัด บินอัลมุนกะดิร จากท่านญาบิร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า : ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้สอนการอิสติคอเราะฮฺ (ขอให้อัลลอฮฺเลือกสิ่งที่ดีที่สุด) ในกิจการต่าง ๆ แก่พวกเรา เหมือนกับที่ท่านสอนสูเราะฮฺของอัลกุรอานแก่เรา (โดยท่านกล่าวว่า) “เมื่อคน ๆ หนึ่งตั้งใจจะทำงานอย่างหนึ่ง ก็จงรุกูอฺ (ละหมาด) 2 ร็อกอะฮฺ แล้วกล่าว (ดุอาอ์อิสติคอเราะฮฺ) ว่า ‘โอ้อัลลอฮฺ แท้จริงบ่าวขอให้พระองค์เลือกสิ่งที่ดีที่สุดด้วยความรู้ของพระองค์ และบ่าวขอความสามารถจากพระองค์ด้วยเดชานุภาพของพระองค์ และบ่าวขอต่อพระองค์ซึ่งความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ เพราะแท้จริงแล้วพระองค์ทรงเดชานุภาพและบ่าวไม่มีความสามารถ และพระองค์ทรงรู้และบ่าวไม่รู้ และพระองค์คือผู้ทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับทั้งหลาย โอ้อัลลอฮฺ หากพระองค์ทรงรู้ว่ากิจการนี้เป็นสิ่งที่ดีสำหรับบ่าว ทั้งในศาสนาของบ่าว การดำรงชีวิตของบ่าว และบั้นปลายของกิจการของบ่าว'” หรือท่านกล่าวว่า “‘ในกิจการของบ่าวทั้งระยะสั้นและระยะยาว ก็ขอพระองค์ทรงกำหนดมันให้แก่บ่าวด้วยเถิด และหากพระองค์ทรงรู้ว่ากิจการนี้เป็นสิ่งที่เลวร้ายสำหรับบ่าว ทั้งในศาสนาของบ่าว การดำรงชีวิตของบ่าว และบั้นปลายของกิจการของบ่าว'” หรือท่านกล่าวว่า “‘ในกิจการของบ่าว ทั้งระยะสั้นและระยะยาว ก็ขอพระองค์ทรงหันเหมันออกจากบ่าว และหันเหบ่าวออกจากมัน และขอพระองค์ทรงกำหนดสิ่งที่ดีแก่บ่าวไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน แล้วขอทรงให้บ่าวพอใจกับมัน’ และให้เขาระบุความต้องการของเขา”
อัลบุคอรีย์
ท่านนบีได้สอนการอิสติคอเราะฮฺในกิจการต่าง ๆ แก่พวกเรา เหมือนกับที่ท่านสอนสูเราะฮฺของอัลกุรอานแก่เรา
#6382
เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا مُطَرِّفُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبُو مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الْمَوَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ : كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا الِاسْتِخَارَةَ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا كَالسُّورَةِ مِنَ الْقُرْآنِ : { إِذَا هَمَّ بِالْأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَقُولُ : اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ، فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلَا أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ وَلَا أَعْلَمُ وَأَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ، اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي } أَوْ قَالَ { عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ، فَاقْدُرْهُ لِي، وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي } أَوْ قَالَ { فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ، فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ رَضِّنِي بِهِ، وَيُسَمِّي حَاجَتَهُ }