อลี บินอัลญะอดฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า ชุอฺบะฮฺได้บอกเล่าแก่พวกเรา จากอบูญัมเราะฮฺซึ่งกล่าวว่า : ฉันเคยนั่งอยู่กับท่านอิบนุอับบาส ตอนที่ท่านให้ฉันนั่งอยู่บนเตียงของท่าน แล้วท่านก็กล่าวว่า “อยู่กับฉันเถิด จนกว่าฉันจะมอบส่วนหนึ่งจากทรัพย์สินของฉันแก่ท่าน” ฉันจึงอยู่กับท่านเป็นเวลา 2 เดือน ต่อมาท่านก็ได้กล่าวว่า : ตัวแทนของอับดุลก็อยส์ได้มาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ท่านนบีจึงถามว่า “มาจากชนกลุ่มใด?” หรือ “เป็นตัวแทนของใคร?” พวกเขาตอบว่า “จากเผ่าเราะบีอะฮฺ” ท่านนบีจึงกล่าวว่า “ยินดีต้อนรับตัวแทนของคนกลุ่มนี้ โดยไม่มีความทุกข์โศกและความทุกข์ระทมใด ๆ” พวกเขากล่าวว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ แท้จริงพวกเราไม่สามารถมาพบท่านได้ (อย่างปลอดภัย) นอกจากในเดือนต้องห้ามเท่านั้น (ได้แก่ เดือนเราะญับ, ซุลเกาะอฺดะฮฺ, ซุลหิจญะฮฺ และมุหัรร็อม) และระหว่างที่อยู่ของเรากับท่านมีที่อยู่ของผู้ปฏิเสธศรัทธาจากเผ่ามุฎ็อร (ที่คอยสกัดกั้น) ดังนั้น ได้โปรดสั่งใช้พวกเราให้ชัดเจนเถิด เราจะได้นำไปบอกแก่กลุ่มชนของเรา เพื่อพวกเราจะได้เข้าสวนสวรรค์” และพวกเขาก็ได้ถามท่านนบีเกี่ยวกับเครื่องดื่ม แล้วท่านนบีก็สั่งได้ใช้พวกเขา 4 อย่าง และห้ามพวกเขา 4 อย่าง ท่านนบีสั่งใช้พวกเขาให้ศรัทธาต่อพระองค์อัลลอฮฺเพียงผู้เดียว โดยที่ท่านได้กล่าวว่า “พวกท่านรู้ไหม การศรัทธาต่ออัลลอฮฺเพียงผู้เดียวเป็นอย่างไร?” พวกเขาตอบว่า “อัลลอฮฺและเราะสูลของพระองค์รู้ดีที่สุด” ท่านนบีจึงกล่าวว่า “คือการปฏิญาณตนว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ และมุฮัมมัดคือเราะสูลของอัลลอฮฺ, การดำรงละหมาด, การจ่ายซะกาต, ถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน และการจัดจ่าย 1ใน 5 ส่วนของทรัพย์เชลย (ที่พวกท่านได้มา)” และท่านนบีได้ห้ามพวกเขาจาก 4 อย่าง คือ จากอัลหันตัม (คือขวดหรือโหลที่ใช้ดองเหล้าหรือใส่ไวน์), อัดดุบบาอ์ (คือภาชนะจากเปลือกกลวงของลูกน้ำเต้าใช้ดองเหล้า), อันนะกีร (คือกระบอกไม้ที่ใช้เป็นภาชนะสำหรับดองหรือใส่สิ่งมึนเมา) และอัลมุซัฟฟัต หรือบางครั้งท่านอิบนุอับบาสก็กล่าวว่า “มุก็อยยัร” (หมายถึงภาชนะที่เคลือบหรือยาด้วยชัน หรือน้ำมันดิน) และท่านนบีได้กล่าวว่า “พวกท่านจงจดจำมันไว้ให้ดีและนำไปบอกผู้คนในกลุ่มชนท่านด้วย”