อบูลยะมานได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า ชุอัยบฺได้รายงานแก่พวกเรา จากอัซซุฮรีย์กล่าวว่า อบูบักร บินอับดุรเราะหฺมาน บินอัลหาริษ บินฮิชาม และอบูสะละมะฮฺ บินอับดุรเราะห์มาน ได้บอกเล่าแก่ฉันว่า : ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺได้กล่าวตักบีรในทุกการละหมาด ทั้งละหมาดวาญิบและอื่น ๆ ในเดือนเราะมะฎอนและเดือนอื่น ๆ โดยท่านจะกล่าวตักบีรเมื่อยืนขึ้น แล้วก็กล่าวตักบีรเมื่อรุกูอฺ แล้วท่านก็กล่าว “สะมิอัลลอฮุ ลิมัน หะมิดะฮ์” (อัลลอฮฺทรงได้ยินผู้ที่สรรเสริญพระองค์) แล้วก็กล่าวว่า “ร็อบบะนา วะละกัล หัมดฺ” (โอ้พระผู้อภิบาลของเรา และมวลการสรรเสริญเป็นของพระองค์ท่าน) ก่อนที่จะก้มสุญูด แล้วท่านกล่าวว่า “อัลลอฮุอักบัร” ขณะที่ท่านก้มลงสุญูด จากนั้นท่านก็กล่าวตักบีรเมื่อยกศีรษะขึ้นจากการสุญูด แล้วกล่าวตักบีรเมื่อก้มสุญูด (ครั้งที่ 2) แล้วกล่าวตักบีรเมื่อยกศีรษะขึ้นจากการสุญูด แล้วก็กล่าวตักบีรเมื่อลุกขึ้นยืนจากการนั่งในร็อกอะฮฺที่สอง และท่านทำเช่นนี้ในทุกร็อกอะฮฺจนกระทั่งเสร็จสิ้นการละหมาด หลังจากนั้นเมื่อเสร็จสิ้นการละหมาดแล้วท่านก็กล่าวว่า “ขอสาบานต่อผู้ที่ชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ แท้จริงแล้วฉันคือผู้ที่ละหมาดได้ใกล้เคียงกับการละหมาดของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม มากที่สุดในหมู่พวกท่าน และนี่คือ (วิธี) การละหมาดของท่านจนกระทั่งท่านจากโลกนี้ไป”
อัลบุคอรีย์
ท่านกล่าวว่า "อัลลอฮุอักบัร" ขณะที่ท่านก้มลงสุญูด
#803
เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ : حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ : أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ : أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ كَانَ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ صَلاَةٍ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ وَغَيْرِهَا فِي رَمَضَانَ وَغَيْرِهِ، فَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ، ثُمَّ يَقُولُ : سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، ثُمَّ يَقُولُ : رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ، قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ، ثُمَّ يَقُولُ : اللَّهُ أَكْبَرُ، حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الْجُلُوسِ فِي الاِثْنَتَيْنِ، وَيَفْعَلُ ذَلِكَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ حَتَّى يَفْرُغَ مِنَ الصَّلاَةِ، ثُمَّ يَقُولُ حِينَ يَنْصَرِفُ : وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لأَقْرَبُكُمْ شَبَهًا بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ كَانَتْ هَذِهِ لَصَلاَتَهُ حَتَّى فَارَقَ الدُّنْيَا