หัฟศฺ บินอุมัร ได้รายงานแก่พวกเราว่า ยะซีด บินอิบรอฮีม ได้รายงานแก่พวกเรา จากมุฮัมหมัด จากท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ กล่าวว่า : ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ละหมาด 1 ใน 2 การละหมาดเย็น (มุฮัมหมัดกล่าวว่า : และฉันคิดว่าน่าจะเป็นละหมาดอัศรฺ) ท่านละหมาด 2 ร็อกอะฮฺแล้วให้สลาม จากนั้นท่านลุกขึ้นไปยังเสาไม้ที่ด้านหน้าของมัสญิดและวางมือของท่านบนมัน โดยที่ในหมู่ผู้คน (ที่ละหมาดตามท่าน) นั้นมีทั้งท่านอบูบักรฺและท่านอุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา แต่ทั้งสองไม่กล้าที่จะพูดกับท่าน และผู้คนที่รีบร้อนออกไปก็ได้กล่าวว่า “ละหมาดถูกย่อลงแล้ว” ชายคนหนึ่งที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เรียกว่าซุลยะดัยนฺ จึงถามว่า “ท่านลืมหรือการละหมาดถูกย่อลงหรือครับ?” ท่านนบีตอบว่า “ฉันไม่ได้ลืมและการละหมาดก็ไม่ได้ถูกย่อ” ท่านซุลยะดัยนฺกล่าวว่า “แต่ท่านลืมครับ” ท่านนบีจึงละหมาดอีก 2 ร็อกอะฮฺ แล้วให้สลาม จากนั้นท่านกล่าวตักบีรฺและสุญูดเหมือนการสุญูดปกติของท่านหรือยาวนานกว่า แล้วท่านยกศีรษะขึ้นและกล่าวตักบีรฺ จากนั้นท่านก็ก้มศีรษะลงและกล่าวตักบีรฺ แล้วสุญูดเหมือนการสุญูดปกติของท่านหรือยาวนานกว่า จากนั้นท่านยกศีรษะขึ้นและกล่าวตักบีรฺ
อัลบุคอรีย์
ท่านกล่าวตักบีรฺและสุญูดเหมือนการสุญูดปกติของท่านหรือยาวนานกว่า
#1229
เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ : صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلاَتَىِ الْعَشِيِّ، قَالَ مُحَمَّدٌ : وَأَكْثَرُ ظَنِّي الْعَصْرَ، رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى خَشَبَةٍ فِي مُقَدَّمِ الْمَسْجِدِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا وَفِيهِمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَهَابَا أَنْ يُكَلِّمَاهُ، وَخَرَجَ سَرَعَانُ النَّاسِ فَقَالُوا : أَقَصُرَتِ الصَّلاَةُ، وَرَجُلٌ يَدْعُوهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذُو الْيَدَيْنِ، فَقَالَ : أَنَسِيتَ أَمْ قَصُرَتْ؟، فَقَالَ { لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تُقْصَرْ } قَالَ { بَلَى قَدْ نَسِيتَ } فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَكَبَّرَ، ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَكَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ