อัลบุคอรีย์

ฉันจึงกระชับการละหมาดของฉันให้สั้น เพราะไม่อยากสร้างความลำบาก (ใจ) แก่แม่ของเด็ก

#868 เศาะฮีหฺ
‏حَدَّثَنَا ‏مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ ‏‏قَالَ : حَدَّثَنَا ‏‏بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ ‏أَخْبَرَنَا ‏الْأَوْزَاعِيُّ ‏‏حَدَّثَنِي ‏‏يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ ‏‏عَنْ ‏‏عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّ ‏‏عَنْ ‏‏أَبِيهِ ‏‏قَالَ :‏ ‏قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ {‏ ‏إِنِّي لَأَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ، وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، ‏فَأَتَجَوَّزُ ‏فِي صَلَاتِي كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ ‏}

มุฮัมหมัด บินมิสกีน ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า บิชรฺ บินบักรฺ ได้รายงานแก่พวกเราว่า อัลเอาซาอีย์ได้บอกเล่าแก่พวกเราว่า ยะหฺยา บินอบูกะษีร ได้รายงานแก่ฉัน จากอับดุลลอฮฺ บินอบูเกาะตาดะฮฺ อัลอันศอรีย์ จากพ่อของเขา (คือท่านอบูเกาะตาดะฮฺ) กล่าวว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า “แท้จริงฉันเคยยืนละหมาด และฉันต้องการละหมาดให้ยาว แล้วฉันก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กทารก ฉันจึงกระชับการละหมาดของฉันให้สั้น เพราะไม่อยากสร้างความลำบาก (ใจ) แก่แม่ของเด็ก”