มุฮัมหมัด บินอบูบักรฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า มุอฺตะมิรได้รายงานแก่พวกเรา จากอุบัยดุลลอฮฺ จากสุมัยยฺ จากอบูศอลิหฺ จากท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ กล่าวว่า : บรรดาคนยากจนได้มาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม แล้วพวกเขาก็กล่าวว่า “บรรดาคนร่ำรวยได้ไปอยู่ในระดับขั้นที่สูงส่งและความโปรดปรานที่ถาวรแล้ว พวกเขาละหมาดเหมือนที่เราละหมาด และถือศีลอดเหมือนที่เราถือศีลอด และพวกเขามีทรัพย์สินส่วนเกินที่พวกเขาใช้ในการทำหัจญ์ อุมเราะฮฺ ญิฮาด และบริจาคทาน” ท่านนบีได้กล่าวว่า “พวกท่านไม่อยากให้ฉันบอกสิ่งหนึ่งที่หากพวกท่านยึดมั่นกับมัน พวกท่านก็จะตามทันผู้ที่นำหน้าพวกท่าน และจะไม่มีใครตามทันพวกท่านหลังจากนั้น และพวกท่านจะเป็นผู้ที่ดีที่สุดในหมู่ผู้ที่พวกท่านอยู่ร่วมกับพวกเขา เว้นแต่ผู้ที่ปฏิบัติมันเหมือนกัน คือการกล่าวตัสบีหฺ (สุบหานัลลอฮฺ) ตะหฺมีด (อัลหัมดุลิลลาฮฺ) และตักบีร (อัลลอฮุอักบัร) หลังละหมาดทุกครั้งจำนวน 33 ครั้ง” แล้วพวกเราก็มีความเห็นต่างกันในระหว่างพวกเรา บางคนกล่าวว่า “เรากล่าวตัสบีหฺ 33 ครั้ง ตะหฺมีด 33 ครั้ง และตักบีร 34 ครั้ง” ฉัน (อบูฮุร็อยเราะฮฺ) จึงกลับไปหาท่านนบี แล้วท่านก็กล่าวว่า “จงกล่าว สุบหานัลลอฮฺ อัลหัมดุลิลลาฮฺ และอัลลอฮุอักบัร จนกว่าแต่ละคำจะครบ 33 ครั้ง”
อัลบุคอรีย์
จงกล่าว สุบหานัลลอฮฺ อัลหัมดุลิลลาฮฺ และอัลลอฮุอักบัร จนกว่าแต่ละคำจะครบ 33 ครั้ง
#843
เศาะฮีหฺ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ قَالَ : حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سُمَىٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ : جَاءَ الْفُقَرَاءُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا : ذَهَبَ أَهْلُ الدُّثُورِ مِنَ الأَمْوَالِ بِالدَّرَجَاتِ الْعُلاَ وَالنَّعِيمِ الْمُقِيمِ، يُصَلُّونَ كَمَا نُصَلِّي، وَيَصُومُونَ كَمَا نَصُومُ، وَلَهُمْ فَضْلٌ مِنْ أَمْوَالٍ يَحُجُّونَ بِهَا، وَيَعْتَمِرُونَ، وَيُجَاهِدُونَ، وَيَتَصَدَّقُونَ، قَالَ{ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ بِأَمْرٍ إِنْ أَخَذْتُمْ بِهِ أَدْرَكْتُمْ مَنْ سَبَقَكُمْ وَلَمْ يُدْرِكْكُمْ أَحَدٌ بَعْدَكُمْ، وَكُنْتُمْ خَيْرَ مَنْ أَنْتُمْ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِ، إِلاَّ مَنْ عَمِلَ مِثْلَهُ تُسَبِّحُونَ وَتَحْمَدُونَ، وَتُكَبِّرُونَ خَلْفَ كُلِّ صَلاَةٍ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ } فَاخْتَلَفْنَا بَيْنَنَا، فَقَالَ بَعْضُنَا : نُسَبِّحُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَنَحْمَدُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَنُكَبِّرُ أَرْبَعًا وَثَلاَثِينَ، فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ، فَقَالَ { تَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ، حَتَّى يَكُونَ مِنْهُنَّ كُلِّهِنَّ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ }