อิสหากได้รายงานแก่พวกเราว่า ยะอฺกูบ บินอิบรอฮีม ได้บอกเล่าแก่พวกเราโดยกล่าวว่า พ่อของฉันได้รายงานแก่ฉัน จากศอลิหฺ จากอิบนุชิฮาบ ซึ่งกล่าวว่า สะอีด บินอัลมุสัยยับ ได้บอกเล่าให้กับฉัน จากพ่อของเขา ว่าคุณพ่อได้บอกเล่ากับเขาว่า : ขณะที่อบูฏอลิบใกล้เสียชีวิต ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ไปเยี่ยมเขา และพบว่าอบูญะฮลฺและอับดุลลอฮฺ บินอบีอุมัยยะฮฺ บินอัลมุฆีเราะฮฺ อยู่กับเขาด้วย ซึ่งท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้กล่าวกับอบูฏอลิบว่า “คุณลุงครับ กล่าว ‘ลาอิลาฮะ อิลลัลลอฮฺ’ (ปฏิญาณตนว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ) ถ้อยคำที่ผมจะได้เป็นพยานให้กับท่าน ณ ที่อัลลอฮฺเถิด” แต่อบูญะฮลฺ (บินฮิชาม) และอับดุลลอฮฺ บินอบีอุมัยยะฮฺ กลับพูดว่า “อบูฏอลิบ ท่านจะหันหลังให้กับศาสนาของอับดุลมุฏเฏาะลิบหรือ?” ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ยังคงพยายามแนะนำให้อบูฏอลิบกล่าวถ้อยคำดังกล่าว จนกระทั่งอบูฏอลิบได้กล่าวคำพูดสุดท้ายด้วยถ้อยคำตามที่พวกเขาได้ทักท้วง เขายังคงอยู่บนศาสนาของอับดุลมุฏเฏาะลิบ และปฏิเสธที่จะกล่าวว่า ‘ลาอิลาฮะ อิลลัลลอฮฺ’ ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงได้กล่าวว่า “ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ฉันจะขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺให้กับท่านตราบใดที่ฉันไม่ถูกห้าม” แล้วอัลลอฮฺ ตะอาลา ก็ได้ประทานอายะฮฺลงมาเกี่ยวกับเรื่องนี้ นั่นคืออายะฮฺ “ไม่ใช่หน้าที่ของนบีและบรรดาผู้ศรัทธาที่จะขออภัยโทษให้กับผู้ตั้งภาคีทั้งหลาย แม้ว่าพวกเขาจะเป็นญาติที่ใกล้ชิดก็ตาม หลังจากเป็นที่ชัดเจนแก่พวกเขาแล้วว่า แท้จริงคนเหล่านั้นคือชาวนรก” (อัตเตาบะฮฺ 9 : 113)